ข้ามเวลามาปิด คดีรัก

ร้อยตำรวจเอกหญิง พิมพิกา ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดร้าวที่ศีรษะราวกับถูกค้อนปอนด์ทุบ สิ่งแรกที่เธอสัมผัสได้ไม่ใช่กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในโรงพยาบาลที่เธอควรจะอยู่หลังจากถูกรถชนขณะไล่ล่าแก๊งค้ายา แต่มันคือกลิ่นอับชื้นและกลิ่นธูปจางๆ "ที่นี่มัน... ที่ไหน?" พิมพิกาพึมพำ เสียงของเธอดูแหบพร่าและแปลกหูไปมาก "แม่หญิง! แม่หญิงพิกุลฟื้นแล้ว! คุณพระช่วย ลูกช้างจะถวายหัวหมูแก้บนเจ้าค่ะ!"