คุณชายโปรดสำรวม

ตั้งแต่เด็ก เสิ่นเยว่น่า ได้ยินแต่เรื่องของมารดา ไม่เคยได้ยินเรื่องของบิดา จากคำบอกเล่าของเจ้าสำนัก หลังจากที่มารดาคลอดนางได้ไม่นานก็สิ้นใจจากโลกนี้ไป เขาที่เป็นสหายร่วมเป็นร่วมตายกับมารดาจึงพานางกลับสำนักด้วยกัน เลี้ยงดูนางดุจบุตรสาวแท้ๆ ของเขา หากที่นั่นเป็นสำนักทั่วไปก็แล้วไปเถิด แต่นี่กลับเป็นสำนักที่บ่มเพาะนักฆ่าหนุ่มชั้นยอด นามก็คือ พิรุณโลหิต และหากนางเป็นเด็กสาวทั่วไปก็แล้วไปเถิด ทว่าตั้งแต่เกิด ตัวนางกลับมีกลิ่นหอมเย้ายวนสายหนึ่งกระจายออกมาจากเรือนร่างตลอดเวลา ตอนเด็กยังไม่ค่อยชัด แต่พอยิ่งโตก็ยิ่งชัดแจ้ง เป็นกลิ่นที่กระตุ้นอารมณ์บุรุษเพศอย่างไม่ต้องสงสัย ! มีใครบ้างที่ต้องคอยพกถุงหอมอำพรางกลิ่น เพราะกลิ่นกายของตนนั้นหอมดึงดูดเกินไป เสิ่นเยว่น่าก็คือคนนั้น ! โชคดีที่ความลับนี้มีคนรู้น้อยนัก เจ้าสำนักกล่าวว่านี่ก็คือผลตกค้างที่นางได้รับมาจากมารดา ที่แท้นางก็ถูกพิษบางอย่างขณะตั้งท้อง แม้สุดท้ายเขาจะช่วยถอนพิษออกไปได้ แต่มันกลับทิ้งกลิ่นหอมสายหนึ่งไว้ และถ่ายทอดมาถึงนางที่อยู่ในครรภ์ เวลาผันผ่าน เสิ่นเยว่น่าไม่เพียงเติบโตมากลายเป็นเด็กสาวที่งดงามยิ่ง ศาสตร์การต่อสู้ก็ยังร้ายกาจมาก นับเป็นยอดฝีมืออายุน้อยคนหนึ่ง ! ทว่าน่าแปลก แม้จะเก่งกาจมากความสามารถ แต่เจ้าสำนักกลับไม่เคยมอบภารกิจลับให้นางเช่นนักฆ่าคนอื่น มีแต่บอกให้ออกไปท่องโลกกว้าง หรือไม่ก็บอกให้นางลองไปใช้ชีวิตอย่างเด็กสาวทั่วไปอยู่หลายครา เขาเลี้ยงนางจนเติบโตในสำนักนักฆ่า… แต่ก็อยากให้นางอยู่ไกลจากสำนักนักฆ่า… นั่นเป็นเพราะเหตุใดกัน จะเกี่ยวกับเรื่องที่ไม่ให้นางใช้แซ่มารดา ไม่ยอมบอกแซ่ของบิดา โดยให้นางใช้แซ่ที่อุปโลกน์ขึ้นมาหรือไม่ เขาพร่ำพูดให้นางออกไปใช้ชีวิตทุกวัน เสิ่นเยว่น่าฟังจนหน่ายหู สุดท้ายจึงออกไปลองดู แต่ไม่คิดว่าการออกมาท่องโลกครั้งนี้ จะเปลี่ยนชีวิตของนางไปตลอดกาล… ว่ากันว่าคนท่องยุทธภพ ไหนเลยไม่โดนดาบ นางเองก็เช่นกัน แต่ครานี้ดาบนั้นก็คือใบหน้านาง รูปโฉมของนาง ชักนำภัยมาสู่ตนเอง เคราะห์ดีที่ได้คนผู้หนึ่งยื่นมือเข้าช่วย… ช่วยนางจากพิษราคะอย่างอดทนอดกลั้น หากเป็นพิษราคะชนิดเดียวก็ยังพอฝืน แต่นี่เป็นพิษราคะสองชนิดผนวกเข้าด้วยกัน ! แม้ความร้ายแรงของมันจะทำให้นางกับคุณชายรูปงามผู้นี้ต้องลึกซึ้งกันปานสามีภรรยา ทว่าเขากลับไม่ได้พรากความบริสุทธิ์ของนาง ส่วนนาง เมื่อคืนสติแล้วกลับยังใจกว้าง มีเหตุมีผลยิ่งนัก นางรู้ว่าทั้งหมดเป็นเพราะสถานการณ์บังคับ และอีกฝ่ายก็ช่วยเหลือนางด้วยใจจริง เดิมทีเขามีโอกาสล่วงเกินมากมาย แต่กลับไม่ลงมือ จึงไม่ควรต้องมารับผิดชอบในเรื่องหยุมหยิม ด้วยเหตุนี้หลังจากแยกกัน นางจึงเห็นอีกฝ่ายเป็นเพียงผู้มีพระคุณ และตนจะต้องตอบแทนในสักวันเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าโชคชะตาจะเล่นตลก กลับชักนำให้นางไปเจอเขาในอีกรูปแบบที่รูปงามและร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม ! ที่แท้เขาก็เป็นถึงกุนซือลับของฮ่องเต้ นามที่แท้จริงคือ ลู่เจี้ย ••••••••••••••••••• - เรื่องนี้มีตัวละครที่มีพฤติกรรมไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน - เรื่องนี้มีการใช้คำราชาศัพท์แบบลดทอน เพื่อให้อ่านเย้าใจง่ายค่ะ