พู่กันสีชาด (เล่ม2)

"ถึงแม้การฝืนชะตาครั้งนี้ จะต้องแลกด้วยจิตวิญญาณ... เจ้าก็ยังดึงดันจะไปหรือ" "ข้าน้อยยินดี" "ถึงแม้เจ้าจะไม่เหลือความทรงจำใด และนางจะเกลียดชังเจ้าอย่างที่สุด?" "ข้าน้อย... ยินดี" หนึ่งพันปีในปรโลกที่ยอมคุกเข่าขอร้องอย่างยอมศิโรราบเพียงเพื่อแลกกับโอกาสกลับไปแก้ไขความผิดพลาดเดียวในอดีต ต่อให้ต้องสูญสิ้นจิตวิญญาณ ต่อให้ต้องลืมเลือนทุกสิ่ง หรือแม้แต่ต้องกลายเป็นคนที่นางเกลียดชังที่สุด ขอเพียงได้โอกาสแก้ไขความผิดนี้ ต่อให้ดวงวิญญาณแหลกสลายเขาก็พร้อมจะแหลกสลายด้วยความเต็มใจ