ตัวประกอบปลาเค็มอย่างข้า ถึงคราจนมุม

ที่ผ่านมาหลินเจียวแทบจะต้องใช้ชีวิตอยู่ในโรงพยาบาลมาโดยตลอด ต่อมาได้รับโอกาสใหม่ เพื่อชดเชยชีวิตที่ผ่านมา นางเลยตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างปลาเค็ม ทำตัวสบายๆ กินๆ นอนๆ อยากทำอะไรก็ทำ นางจึงขอเลือกเป็นตัวประกอบที่ไม่มีความสำคัญอะไรมากมาย พอทำตามบทบาททั้งหมดของตนเสร็จสิ้น นางก็จะเป็นอิสระ แล้วได้ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ ดูเหมือนทุกอย่างจะราบรื่นดี แต่พอได้พบกับบุรุษผู้นั้น เหตุการณ์หลายอย่างกลับค่อยๆ เริ่มเปลีี่ยนไป ----‐------------------‐---------------------------- "ได้ยินว่าท่านไม่สบาย เลยตั้งใจทำน้ำแกงมาให้ท่าน!" รีบปฏิเสธเหมือนในนิยายสิ ข้าจะได้รีบกลับไปนอน ชายหนุ่มรูปงามเผยรอยยิ้มอ่อนโยน ยื่นมือไปรับ ปลายนิ้วเขาสัมผัสมือนางแผ่วเบา "ขอบคุณ ลำบากเจ้าแล้ว" หลินเจียว "....." ต่อมาหลินเจียวดักรอเขาพร้อมแสดงท่าทางเขินอาย "ช่างบังเอิญยิ่งนัก" รำคาญข้าสิ หลีกเลี่ยงข้าสิ! ชายหนุ่มรูปงามหลุบตาลง เผยรอยยิ้มบางๆ "ข้าดีใจมากที่ได้พบเจ้าวันนี้" หลินเจียว "....." พอกลับถึงห้อง หลินเจียวยกสองมือขึ้นกุมศีรษะ สีหน้าสับสน นี่มันเกิดอะไรขึ้น เหตุใดเรื่องราวถึงไม่เหมือนกับในนิยายเล่า!?