คุณหนูครับ...ยอมรับเป็นเมียมาเฟียอย่างผมเถอะ

"พี่มาร์ค... จะทำอะไรคะ" ญาณิศาช้อนสายตาฉ่ำปรือขึ้นมองอย่างไม่เข้าใจ ทว่าสายตาคมกริบที่จับจ้องกึ่งกลางลำตัวของเธอทำเอาใบหน้าหวานร้อนผ่าว "พี่อยากชิม... ชิมขนมหวานยามเช้าของพี่" มาร์คัสแค่นเสียงพร่า สองมือหนาข้างที่ไม่เจ็บเอื้อมไปจับเอวคอดกิ่วของเธอแล้วออกแรงพยุงบังคับดึงให้ร่างบางขยับลุกขึ้นยืนเด่นอยู่เบื้องหน้าของเขาตามบัญชา ญาณิศายืนตัวสั่นเทาน้อย ๆ อยู่บนเตียงกว้าง สองขาเรียวสวยแยกออกเล็กน้อยตามแรงจัดวางของฝ่ามือหนา ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดสะท้อนแสงแดดยามเช้าจนดูเปล่งปลั่งงดงามราวกับรูปสลักหินอ่อน หญิงสาวเขินอายจนต้องโน้มตัวลงมาเล็กน้อย ใช้มือน้อยทั้งสองข้างจับยึดลาดไหล่หนาข้างที่ไม่บาดเจ็บของมาร์คัสเอาไว้เป็นหลักยึด