เมื่อข้าเลี้ยงตัวร้ายผิดวิธี จะหนีจากก็ลำบากเสียแล้ว

อาเฉิน...นามที่ประมุขมารเอ่ยเรียก ไยถึงได้ฟังดูน่าขนลุกถึงเพียงนี้เล่า ชาติก่อน หลงรั่วเฉิน กับ ตงฟางเหยา หาได้ญาติดีกันเสียหน่อย เพราะหญิงสาวเป็นฝ่ายที่ตามคลั่งรักชายหนุ่มเพียงข้างเดียว แต่นางก็เคยไม่ย่อท้อ ยอมกระทั่งถูกเขาหลอกใช้จนวายชนม์ ทว่าหลงรั่วเฉินกลับได้รับปาฏิหาริย์ในการเปลี่ยนแปลงโชคชะตาอีกครั้ง ครานี้หญิงสาวตั้งมั่นว่าจะเลี้ยงตัวร้ายให้เป็นผู้เป็นคนให้ได้ แม้จะใช้เวลาถึงสองร้อยปีก็ตาม เพียงแต่การกระทำของตงฟางเหยานับวันก็ยิ่งทำให้นางสับสน เขากลับเป็นฝ่ายโอนอ่อนเข้าหาอยู่เสมอ แทนที่จะไปหลงรัก ธิดามารปี๋เยี่ย ตามโชคชะตาเดิม เช่นนี้จะไม่ให้นางหวั่นไหวได้อย่างไร