ทะลุมิติไปเป็นพระชายาตัวประกอบของท่านอ๋องที่อ่านใจได้

ถ้าการทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบที่ไม่มีใครสนใจ คือโชคดี แล้วการได้สามีเป็นอ๋องพิการก็คงเป็นโชคดีซ้ำสอง! หลิวเหลียนฮวา สาวออฟฟิศผู้ทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาหายใจ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตัวเองทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่เพิ่งอ่านจบเมื่อคืน แถมยังกลายเป็นตัวประกอบที่มีชะตาต้องแต่งงานแทนน้องสาวกับ ชินอ๋องเฟิ่งอวิ๋นเสวียน พระรองผู้แสนอาภัพและพิการ… ตามเนื้อเรื่องเดิม นางเอกผู้เป็นน้องสาวจะเข้าวัง ฮ่องเต้จะตกหลุมรักนาง ส่วนชินอ๋องก็จะกลายเป็นบุรุษพิการผู้พ่ายรักและต้องถอยออกจากเรื่องราวในท้ายที่สุด… แต่หลิวเหลียนฮวากลับมองว่านี่เป็นโอกาสทอง..! ในเมื่อสามีเป็นอ๋องที่ “พิการ” ไม่ชอบออกงาน ไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร แถมมีจวนใหญ่โตให้อยู่ นางก็ขอใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเสียเลย—กินให้อิ่ม นอนให้เต็มที่ ปลูกผักสักแปลง เก็บเงินให้มาก ๆ แล้วค่อยหาทางถอนตัวออกจากเรื่องวุ่นวายเมื่อทุกอย่างจบลง ชีวิตเกษียณในจวนอ๋องช่างสมบูรณ์แบบเสียจริง…! แต่หลิวเหลียนฮวาไม่รู้เลยว่า ชินอ๋องผู้แสนอ่อนแอที่นางเห็นนั้น เป็นเพียงภาพลวงตา… เฟิ่งอวิ๋นเสวียนไม่ได้พิการ และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าความจริงเรื่องขาของเขาก็คือ... เขาสามารถอ่านใจคนได้ ดังนั้นทุกครั้งที่พระชายาของเขายิ้มหวานแล้วกล่าวว่า “หม่อมฉันยินดีจะดูแลท่านอ๋องไปตลอดชีวิตเพคะ” สิ่งที่เขาได้ยินกลับเป็น… ‘หล่อขนาดนี้ เสียดายของชะมัด!’ ทุกครั้งที่นางบอกว่าไม่ต้องการสิ่งใดจากเขา สิ่งที่อยู่ในหัวกลับเป็น ‘เบี้ยเลี้ยงพระชายาเดือนละเท่าไรนะ? ถ้าขอเงินไปทำสวนจะโดนด่าไหม?’ และยิ่งนางคิดว่าสามีของตนเป็นอ๋องพิการที่แสนปลอดภัยมากเท่าไร... เฟิ่งอวิ๋นเสวียนก็ยิ่งอยากรู้มากขึ้นเท่านั้นว่า หากวันหนึ่งนางรู้ความจริงทั้งหมด นางจะยังคิดหาทางถอนตัวจากเขาอยู่หรือไม่ เมื่อพระชายาผู้ต้องการเพียงชีวิตแสนสงบ ดันมีสามีที่ได้ยินทุกความคิดของนาง... การแต่งงานครั้งนี้จะยังเป็นแผนเกษียณแสนสมบูรณ์แบบของหลิวเหลียนฮวาอยู่หรือไม่…? หรือแท้จริงแล้ว... คนที่กำลังตกหลุมพรางของการแต่งงานครั้งนี้ อาจไม่ใช่นางเพียงคนเดียว….