เมขลา ...เมียตีตราจองของรามเมศ

ท้องฟ้าการยามเย็นริมหาดทรายสวยงามด้วยแสงสีส้มทองอมชมพู สายลมทะเลพัดเอากลิ่นไอเค็มอ่อนๆ มากระทบผิวกาย เมขลาในชุดเดรสยาวสีขาวมุกพลิ้วไหวเดินเล่นอยู่ริมชายหาด มือบางประสานเกาะกุมอยู่กับฝ่ามือหนาอันอบอุ่นของรามเมศที่ไม่เคยปล่อยมือเธอเลยตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา "จำตอนที่เรารักกันใหม่ๆ ที่เรือนพักท้ายไร่ได้ไหมคะ?" เมขลาเอ่ยถามพลางยิ้มหวาน นัยน์ตาโตสุกใสฉายแววหยอกเย้า "ตอนนั้นคุณรามน่ากลัวมาก ดุเหมือนเสือเลย" รามเมศหัวเราะในคอ เสียงทุ้มต่ำอบอุ่น เขาหยุดก้าวเดินแล้วหันมากระชับร่างบางเข้ามาชิดอกกว้าง "แล้วเสือตัวนั้น... บัดนี้กลายเป็นอะไรไปแล้วล่ะครับ?" "กลายเป็นแมวชราที่ชอบอ้อนเมียไงคะ" คำตอบของเธอเรียกยิ้มเอ็นดูจากประธานหนุ่ม เขาใช้ปลายจมูกโด่งกดหอมแก้มเนียนของเธอฟอดใหญ่ด้วยความเอ็นดูสุดหัวใจ