หมาแก่แพ้เด็กเนิร์ด

ไอ้พวกคลั่งรักมันปัญญาอ่อน กูก็ปัญญาอ่อน *************************************** ‘โหย’ คนที่ไม่เชื่อในความรักแต่เชื่อในเซ็กซ์ (ใช้ส่วนล่างนำทางชีวิตสุด ๆ) ดันมามีความสัมพันธ์กับยัยเป็ดน้อย เด็กเนิร์ดซึ่งเป็นน้องเมียของเพื่อน จากตอนแรกที่กะจะกินเล่น ๆ แต่ดันติดใจจนโงหัวไม่ขึ้น ************************************** "พี่โหย..." อุ่นเข้ามาสะกิดโหยให้หยุดบ้า "นั่นพี่รหัสหนู" "พี่รหัสแล้วยังไง จะไอ้ควายหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ซื้อขนมมาให้คนของพี่ทั้งนั้น" พูดจบก็เดินเอาถุงขนมไปทิ้งลงถังขยะ อุ่นแทบอยากจะเอาหน้ามุดพื้นกระเบื้องหนีให้รู้แล้วรู้รอด โหยหวงแบบหน้ามืดตามัวยิ่งกว่าหมา ใครเข้าใกล้เป็นต้องเห่าขู่ ส่วนเปอร์ได้แต่ทำเสียงเหอะในลำคอ เคยได้ยินว่าพวกแก๊งจตุรเทพชอบทำตัวไร้มารยาท แต่ก็ไม่คิดว่าจะเลวทรามถึงเพียงนี้ ขนมนั่นเป็นเงินส่วนตัวที่เปอร์ซื้อให้น้องรหัส แต่โหยกลับทำลายความตั้งใจของเขาแบบหน้าด้าน ๆ "พี่นี่ก็... ทำตัวต่ำดีนะครับ" โหยหรี่ตามองเปอร์ สีหน้าไม่มีแววล้อเล่นอย่างเคย ทว่ามันกลับดูดุดันน่ากลัวจนอุ่นขนลุกซู่ "คนสูงส่งอย่างมึง อยากลองสูดอากาศใต้ตีนกูดูไหมล่ะ" *************************************** นิยายคลั่งรัก ฟีลกู๊ด โบ้แบบขำ ๆ ดราม่าพอหอมปากหอมคอ NC นัวววสุด หนุ่มวิศวะคนที่สองต่อจาก "หมาเด็กสิ้นท่า" *************************************** นิยายรักจบสุขนิยม ไม่มีนอกกาย นอกใจ อ่านตัวอย่างก่อนกดซื้อ