HANDLE WITH CARE โปรดดูแลคนแอบรัก

เมฆจูงมือเธอเดินออกจากคณะ เดินช้าๆ ไปตามถนนที่มีแสงไฟสีส้มเป็นระยะๆ ไม่ได้รีบร้อนอะไรนัก “นี่” หญิงสาวเรียกเขา “อะไร” “เพื่อนเธอไม่ได้ตามมาแล้วนะ ไม่ได้มองตามด้วย” “แล้ว?” “แล้วยังมาจับมือเราไว้ทำไมล่ะ” “ไม่อยากให้จับ ก็ดึงออกไปสิ” เขาตอบกวนๆ มีมี่ค้อนขวับ นี่เขาหาว่าเธออยากจับมือเขาเหรอเนี่ย โอเค้!!! ได้!!! หญิงสาวกระตุกมือออก พยายามอยู่หลายครั้ง แต่ทำไม่ได้เพราะเขาจับไว้ซะแน่น แน่นแบบไม่ยอมปล่อยเลยเหอะ “ทำไมไม่ปล่อย” “ก็เราไม่อยากปล่อยนี่ เพราะเราอยากจับมือเธอแบบนี้ไปตลอดเลย ไม่ได้เหรอ” เขาตอบเสียงนุ่ม ไม่เหลือน้ำเสียงกวนๆ เมื่อกี้เลยสักนิด โห เล่นกับใจกันจังเลยนะ ก็ไอ้เสียงที่ถามว่า ‘ไม่ได้เหรอ’ ของเขาน่ะ มันชวนให้ตอบว่า ‘ได้’ ชัดๆ