ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
ศิวะมันร้าย!
ศิวะมันร้าย!
ซึ้งกินใจ

ศิวะมันร้าย!

เรื่องศิวะมันร้าย!
นามปากกาอัญจรี
  • 385
    จำนวนหน้า (A5)

  • 8
    ยอดวิว

  • PG ทั่วไป
    ระดับเนื้อหา

  • PDF
    ประเภทไฟล์

  • 30 ก.ย. 69
    วันที่วางขาย
229259
*ราคาบาทอ้างอิงจากการเติมผ่าน QR Code
229259

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นตอนเจ็ดโมง รติรู้สึกตัวตื่น เธอเมื่อยไปทั้งร่าง เนื้อตัวมีแต่กลิ่นความใคร่คละคลุ้งไปหมด เธอยกแขนเขาออกจากเอว ลุกไปอาบน้ำแล้วกลับมาสวมเสื้อ ไม่มีเวลาแล้ว เธอต้องรีบออกไปก่อนที่ชาวบ้านชาวช่องจะตื่นมาเจอว่าเธอค้างกับเขาที่บ้านนี้ "นี่คุณ คุณ?" เธอปลุกเขา ทั้งเขย่าตัวให้เขาตื่น "อือ...อะไร อยากไปก็ไปเลย ฉันจะนอน" "เงิน จ่ายเงินให้ฉัน ค่าเสื้อ" เธอทวงถาม เขาลุกมาอย่างเคืองๆ หัวหูยุ่งไปหมด และพอเขาลุกมานั่ง รอยข่วนที่อกเขาก็ทำให้เธออดเขินไม่ได้ และเขาก็เห็นเข้า "ร้ายจริงนะ กล้าทำฉันเจ็บ" "ก็หยวนๆ กันไป คุณก็ทำฉันเจ็บเหมือนกัน" "เจ็บอะไร ก็ได้ยินแต่เสียงครางปะ? หึๆ" เขายิ้มเยาะ ควานหากางเกงแล้วล้วงเอาสมาร์ตโฟนที่อยู่ในนั้น เพื่อจะโอนเงินให้ "เบอร์บัญชีมา" "พร้อมเพย์ เบอร์มือถือ 081...." "ไม่ต้อง ถ้าพร้อมเพย์ฉันมี" เธอเหลือบมองอย่างสงสัย เขาไม่ได้ลบเบอร์เธอไปหรอกเหรอ "อย่าคิดเข้าข้างตัวเองล่ะ เบอร์มันบันทึกอยู่ในซิม และฉันขี้เกียจลบ แม้จะเปลี่ยนเครื่องไปหลายรอบ มันเลยยังอยู่" "ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร" ติ๊ง!! เสียงข้อความเข้า เธอมองยอดเงินที่ถูกโอนเข้ามาถึงสี่หมื่นบาท "ค่าเสื้อแค่ 30,000" "ที่เหลือค่าตัวไง บอกแล้วว่าจะให้" เขายิ้มอย่างผู้ชนะ มองคนที่ต่ำต้อยอย่างดูถูกดูแคลน หล่อนมองมาเหมือนจะโกรธ แต่ก็กล้ำกลืนไว้ คงฝืนใจไม่ร้องไห้ออกมา "อยากด่าก็ด่าได้นะ แต่ถ้าศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้ก็เงียบปากไว้ นอนกับฉันคืนเดียว ได้ตั้งหมื่นนึง หาที่ไหนได้ล่ะ" "โอเค...กะหรี่ทำงานยังได้เงิน แล้วทำไมฉันต้องฟรี!" "ยัยบ้า!" "ก็ถูกแล้วไง เอาแล้วก็ต้องจ่ายสิ ไม่ใช่แฟนกันซะหน่อย" "เออ...ดีเนาะ อยู่ดีๆ ก็มีอาชีพใหม่" "ท่าจะรุ่งด้วยนะ เมื่อคืนคุณก็ชอบนี่ ทำไปร้อยแปดท่า ถ้าบอกไม่ชอบก็คงตอแหลแล้วแหละ" ศิวะเถียงไม่ออก ก็ชอบจริงๆ ถ้าไม่ชอบคงไม่เอาทั้งคืน "ฉันไปละ" "จะรีบไปไหนล่ะ เพิ่งค้นพบอาชีพใหม่ จะรีบไปหาลูกค้าเหรอ" "ใช่มั้ง ก็เข้าท่าดี ขอบคุณแล้วกันที่ทำให้ฉันค้นพบตัวเอง" "รติ!" "ถ้าไม่อยากให้ฉันไปเอากับคนอื่นก็เลิกประชดซะที!" "ใครสนล่ะ! จะไปเอากับหมาที่ไหนก็เชิญเลย" "ขอบคุณ! จะไปเดี๋ยวนี้แหละ!" เธอกวาดตามองไปรอบห้อง แต่นึกขึ้นได้ว่ากระเป๋ากับรองเท้ายังอยู่ข้างล่าง ทว่าตอนที่จะออกจากห้องไป ศิวะก็ปรี่เข้ามา เขากอดเธอไว้ แล้วลากไปที่เตียง "อีกสักรอบแล้วกัน ความปากดีของเธอมันโดนใจฉันจริงๆ" "อย่านะ! พอแล้ว ฉันเหนื่อย ไอ้บ้า! กรี๊ดดด!!!"