พาลจะรัก

เธอพานจะหนี ส่วนเขา...พาลจะรัก หลังตายอยู่บนเตียงของคนพาล จนได้ย้อนเวลากลับมาเริ่มใหม่อีกครั้ง ดาห์เลียก็สัญญากับตัวเองว่า เธอจะแก้แค้นแม่เลี้ยงกับสามีที่สวมเขาและทำร้ายเธอ ยิ่งไปกว่านั้น...ขอให้เธออย่าได้เจอคนพาลคนนั้นอีกเลย แต่ยิ่งเกลียดก็ยิ่งเจอ ยิ่งเธอหนี เขายิ่งวิ่งไล่ คอยวนเวียนอยู่ข้างกายเธอไม่ห่าง เธอไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร และยิ่งไม่รู้เลยว่าเขาคือ 'มิตร' หรือ 'ศัตรู' ******************************************* "คุณคงไม่คิดว่าแค่คำขอโทษไม่กี่คำ จะทำให้เรื่องระหว่างเราจบลงได้ด้วยดีหรอกมั้ง" "ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันรู้แล้วว่าผิด หวังว่าคุณที่เป็นผู้ใหญ่ใจกว้างจะให้อภัยฉันสักครั้ง" "ให้อภัย?" ทยุตหัวเราะราวกับได้ยินเรื่องตลก "คุณด่าผม แถมยังตบผมต่อหน้าคนอื่นอีก คุณจะให้ผมเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเหรอครับ?" "..." "ถ้าคุณเป็นผม คุณยังคิดว่าผมควรจะใจดี ปล่อยให้คนที่ทำร้ายผมลอยนวลไปอีกเหรอครับ โลกนี้มันเคยมีเรื่องดีๆ แบบนั้นเกิดขึ้นที่ไหนกันล่ะ" "คุณอยากให้ฉันชดใช้ยังไงคะ" "คุณหนูครับ คุณไม่ใช่เด็กน้อยแล้ว ไม่รู้จริงๆ เหรอครับว่าผมต้องการอะไร" "..." "แต่ถ้าคุณอยากได้ยินชัดๆ ละก็ งั้นผมจะพูดตรงๆ เลยแล้วกัน ผมต้องการ ‘ตัวคุณ!’ "