วิงวอนฟ้านำพารัก

ระหว่างเขากับเธอ ตกลงไว้ว่าแค่แกล้งจีบกัน แต่...ดันจีบจริง! โดยจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด เกิดขึ้นเพราะการโกหกเพียงครั้งเดียว . ชรัณ...แอบได้ยินพี่สะใภ้พูดว่าน้องสาวของเธอชอบเขา นิรชา...หลอกพี่สาวว่าชอบเขา เพราะหวังสืบข้อมูลบางอย่างให้เพื่อน . เธอพยายามทำตัวให้แนบเนียน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะรู้เท่าทันน่ะสิ ว่าเธอชอบเผือกเรื่องของเขาอยู่เรื่อย แถมเขายังคิดว่าเธอนั้นคิดเกินเลย... “ว่าแต่คุณช่างสังเกตคนอื่นดีนะ” “เป็นแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่า หรือเฉพาะผม” “ผมไม่ได้คิดอะไรกับคุณ อย่าชอบผมเลย” เดี๋ยวนะ เธอก็ไม่ได้คิดอะไรกับเขาเหมือนกันนั่นแหละ! . . แต่แล้ว คนที่บอกว่าไม่ได้ชอบเธอ ก็ชักจะเริ่มเปลี่ยนไปทุกวัน... “เมื่อคืนคุณนอนที่ไหนเหรอคะ” “ห้องผมครับ” เขาตอบสบาย ๆ ชวนให้คนฟังถอนหายใจโล่งอก ก่อนที่เขาจะพยักพเยิดไปยังเตียงขนาดคิงไซซ์ที่เธอนั่งอยู่ พร้อมอธิบายเพิ่มเติม “คุณกับชิโอะก็นอนห้องผมเหมือนกัน” “...” เธอกำลังอึ้งเพราะหลงคิดว่าที่นี่คือห้องของตัวเองอยู่ตั้งนาน แต่ไม่ใช่ มันคือห้องเขาต่างหาก! “คุณเมา เราอยู่บนเรือ ผมห่วงเรื่องความปลอดภัย ไม่อยากให้อยู่คนเดียว นอกจากอุ้มมาส่งที่เตียง ผมไม่ได้แตะคุณสักนิด ตอนนอนก็มีหมอนกั้น แต่คุณน่ะ...” “...” “คุณเหวี่ยงหมอนทิ้ง ล็อกคอผมไว้ นอนกอดผมทั้งคืน ขีดเส้นใต้เข้ม ๆ ว่าคุณเป็นฝ่ายกอดผม ก่ายผมอีกต่างหาก ขยับตัวไม่ได้เลย” หญิงสาวหน้าเจื่อน เม้มปากแน่น ลอบกลืนน้ำลายหนืดข้นลงคอ ปิดเปลือกตาลง ไม่กล้าสู้หน้าเขา ยิ่งได้ฟังยิ่งอยากกระโดดน้ำตายให้รู้แล้วรู้รอด นางมารในหัวสร้างเรื่องให้เธอไม่น้อย อยากจะบ้า! “ขอโทษค่ะ” “ไม่ต้องขอโทษหรอก” “...” “เพราะผมชอบนะ” . . . และทั้งที่เขากับเธอได้ใช้เวลาร่วมกันตั้งมากมาย เริ่มตั้งแต่พูดคุยแบบเปิดใจ ดูหนัง ฟังเพลง ออกเดต กินข้าว รวมไปถึงกอดและจูบกันอย่างดูดดื่ม แต่ทว่า... “คือ...ถ้ามีคนถามว่าเนยเป็นอะไรกับคุณ เนยควรจะตอบว่ายังไงเหรอคะ” “คุณกำลังดูใจกับผมอยู่ ดีไหม” ประโยคนั้นทำให้นิรชานั่งนิ่ง หัวใจเหมือนไร้ที่ยึดเหนี่ยว มันกำลังทิ้งตัวร่วงลงสู่พื้น ละอองความผิดหวังแผ่ซ่าน กระจัดกระจายไปถ้วนทั่วทุกอณูความคิด ตอกย้ำความจริงที่ว่าเธอเป็นฝ่ายคิดไปเองทั้งหมด “เนยคิดว่าเราข้ามจุดดูใจมาแล้วด้วยซ้ำ” “ผมขอเวลาอีกสักหน่อยนะ...” คำขอจากชรัณหนักแน่น นัยน์ตาคมที่ทอดมองมาเต็มไปด้วยความจริงจัง และแฝงความรู้สึกบางอย่างที่หญิงสาวอ่านเขาไม่ออกปะปนอยู่ด้วย ทั้งที่เขาดูไม่ใช่คนรักสนุก หรือชอบจีบใครไปเรื่อยเปื่อย ทั้งที่เขาแสดงออกชัดเจนว่าชอบเธอ แถมยังชอบมากด้วย เขาน่ารัก อบอุ่น ใจดี เป็นคนที่คอยให้กำลังใจ คอยเพิ่มความกล้าหาญให้กับคนที่มีความมั่นใจต่ำอย่างเธอเสมอมา ทว่าเขากลับยังไม่คิดข้ามเส้นความสัมพันธ์ นิรชาไม่เข้าใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ นอกจาก... “เมื่อกี้คุณจะทำอะไรคะ” เธอถามหลังใช้ฝ่ามือยกขึ้นดันแผ่นอกแกร่งไว้ ในตอนที่เขาทำท่าจะโน้มตัวเข้ามาสวมกอดเหมือนอย่างเคย ๆ ชายหนุ่มนิ่งเงียบ ไร้คำแก้ตัว ทำเพียงจดจ้องใบหน้าหวานตาไม่กะพริบ “คุณรัณ ปกติเนยไม่ถึงเนื้อถึงตัวกับคนที่เป็นแค่เพื่อนหรอกค่ะ เราอาจต้องคุยเรื่องระยะห่างกันใหม่”