รักอันตรายผู้ชายมาดนิ่ง (DEVIL LOVE)

กัลป์ ไพศาลกิจ นักศึกษาชั้นปีที่ 3 เจ้าของฉายาซาตานมาดนิ่งแห่งคณะวิศวะ ทายาทพันล้านของตระกูลไพศาลกิจ นิสัยเย็นชา นิ่งๆไม่ค่อยพูด แต่แสดงออกด้วยการกระทำ ตติยา อนันต์ชัย (จ้า) นักศึกษาชั้นปีที่ 1 เฟรชชี่คณะนิเทศศาสตร์ สาวน้อยตาโตน่าแสนสดใส ผู้กุมหัวใจของซาตานมาดนิ่งแห่งคณะวิศวะ ตัวอย่าง “บ้าเอ้ย!” ตติยาที่กำลังเอาร่มขึ้นกางเนื่องจากฝนซาเม็ดเมื่อไม่กี่นาทีเริ่มจะตกลงมาอีกครั้งถึงกับสะดุ้งขึ้นอย่างตกใจเมื่อได้ยินเสียงสบถดังลั่นอย่างหงุดหงิดจากร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ Audi R8 สีดำคันหรู ตติยาต้องยอมรับว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนที่มีรูปร่างหน้าตาดีมากคนหนึ่งถ้าจะเรียกว่าหล่อก็ไม่ผิดนัก ยิ่งใบหน้านิ่งๆที่ติดจะเย็นชาบวกกับสายตาคมดุยิ่งดูน่าค้นหาอย่างไม่น่าเชื่อ จะติดก็แค่การแต่งกายที่ดูจะไม่ถูกระเบียบของมหาวิทยาลัยนัก ไม่สิ! ต้องบอกว่าการแต่งกายของเขาไม่มีส่วนไหนที่ถูกระเบียบเลยต่างหาก ทั้งเสื้อนักศึกษาที่ชายเสื้อหลุดออกมาจากขอบกางเกงยีนส์สีดำซีดไหนจะรองเท้าผ้าใบแบรนด์ดังที่ดูยังไงก็ไม่ใช่การแต่งตัวที่ถูกระเบียบของนักศึกษา ยิ่งเด็กปีหนึ่งอย่างเธอด้วยแล้วยิ่งเป็นไปไม่ได้ “เอ่อ คือไปด้วยกันไหมคะ” "มึงจะมองอีกนานไหม"กัลป์เอ่ยขึ้นเสียงเรียบพร้อมกับมองอีกฝ่ายนิ่ง "หวงซะด้วย กูเพื่อนมึงนะโว้ย"ครามเอ่ยขึ้นเสียงเรียบพร้อมยกยิ้มที่มุมปากก่อนที่จะหันไปพยักหน้าให้นักรบที่นั่งอยู่ข้างๆ "แล้วไง"กัลป์เอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจแล้วหันไปรับแก้วน้ำส้มจากพนักงานเสิร์ฟเพื่อส่งให้ร่างบาง “ขอบคุณค่ะ”ตติยาเอ่ยขอบคุณร่างสูงเบาๆเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจเมื่อเห็นทุกคนมองมาที่เธอด้วยรอยยิ้มแปลกๆ “นี่มึงจะไม่แนะนำพวกกูจริงๆ เหรอวะ” ครามเอ่ยถามย้ำขึ้น “กูเคยพูดเล่นหรือไง”กัลป์เอ่ยขึ้นพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอย่างไม่ใส่ใจ "แล้วมึงพาเมียมาด้วยแบบนี้ น้องน้ำหวานที่กูนัดไว้ให้ก็แห้วสิว่ะ"ครามเอ่ยแซวขึ้นอย่างเสียดายพร้อมกับมองกัลป์ยิ้มๆ ตติยาถึงกับอ้าปากค้างดวงตาเบิกกว้างขึ้นมาทันทีเมื่อจบคำพูดของครามก่อนที่จะหันไปมองร่างสูงใบหน้าตื่นก็เห็นว่าอีกฝ่ายมองเธออยู่ก่อนแล้ว "มึงอยากตายจริงๆใช่ไหมไอ้คราม"กัลป์เอ่ยขึ้นเสียงเรียบพร้อมกับมองร่างสูงของครามด้วยสายตานิ่งก่อนที่จะยกแขนกอดกระชับเอวบางแน่นขึ้น "ฮึๆ อย่าเล่นมากไอ้ครามกูขี้เกียจพามึงไปส่งโรงพยาบาล"ปรรณกรถึงกับหัวเราะออกมาอย่างพอใจก่อนที่จะยักคิ้วให้ครามอย่างรู้กัน “แต่งตัวบ้าอะไรของเธอ” ตติยาที่กำลังเก็บกระป๋องเบียร์ไปทิ้งขยะถึงกับสะดุ้งขึ้นอย่างตกใจก่อนที่จะหันไปมองต้นเสียงก็เห็นร่างสูงที่ยืนหน้าบึ้งบอกบุญไม่รับอยู่ตรงประตูทางเข้าของระเบียง “ไปถอดออก!” “ห๊ะ” ตติยาถึงกับมองร่างสูงอย่างไม่เข้าใจ “เสื้อผ้าที่ดีกว่าเศษผ้าพวกนี้ไม่มีหรือไง” เสียงเข้มยังหงุดหงิดไม่เลิก "ก็พี่ไม่เคยขอคบจ้าเลยนี่"ตติยาเอ่ยขึ้นเสียงอู้พร้อมกับซุกหน้าเข้าหาอกแกร่งอย่างเขินอาย "เอากันทุกวันขนาดนี้ยังต้องให้พูดอีกหรือไง"กัลป์ยังหงุดหงิดไม่เลิก "คนบ้า! ก็พี่ไม่พูดใครเขาจะไปรู้กัน"ตติยาถึงกับมองร่างสูงตาโตก่อนที่จะส่งค้อนให้อีกฝ่ายวงใหญ่ "การกระทำของฉันมันยังไม่ชัดเจนพออีกหรือไง"