ชเลมหารณพ

เธอไม่ชอบพระอภัยมณี และคิดเสมอว่าเมีียที่น่าสงสารที่สุดคือนางผีเสื้อสมุทร ที่ต้องตายใต้น้ำมือผัวตัวเอง ดังนั้นเมื่อโชคชะตาทำให้เธอหลุดเข้ามาในวรรณกรรมเรื่องนี้อย่างมหัศจรรย์ แล้วได้เห็นผู้ชายนั่งเป่าปี่บนขอบหิน เป่าไปก็ขยับเอวโยกอ่อยไป สิ่งแรกที่ทำคือเงื้อตีนขึ้นสูงๆ แล้วถีบมันถลาหน้าคว่ำลงทะเล เสียดายอย่างเดียว เธอหนีไม่ทัน ผีเสื้อสมุทรตนนั้นมาตามเสียงปี่แล้ว เดี๋ยว… ผีเสื้อสมุทรทำไมนมไม่ยาน แถมมีกล้ามเนื้อหน้าท้องอีก "เป่าปี่เรียกหากู หวังเคียงคู่ชู้เป็นผัว เหตุใดตอแหลกลัว มาหาผัวในบัดดล!" ฉิบหายแล้ว…. คราวนี้ฉิบหายจริงๆ เธอไม่ได้ลงมาในวรรณกรรมต้นฉบับ แต่กลับเป็นแฟนฟิกวาย! แถมไอ้พระเอกตัวร้ายดันย้ายมารักเธอแทนด้วย