ตาราไต เล่ม ๒

“พี่ไปก่อนนะเจ้า” คนที่ประคองน้อยหน่าให้นั่งไม่หันมามองด้วยซ้ำ ยื่นมือมาโบกไล่ไม่ใส่ใจ นรกานต์มองท่าทางไม่ยินดียินร้ายของยายตัวน้อย แล้วรู้สึกเหมือนมีมดตัวเล็กๆนับพันไต่ไปทั่วตัว เขาหรี่ตา เอ่ยต่อ “ยามราตรีคืนนี้จะมาใหม่ บัวเตรียมดอกชูช่อใบไว้เถิดหนา ฝนจะตกกระหน่ำซ้ำอีกหลายครา แม้นอ้อนขอวอนเมตตา ไม่ปรานี” ------------ ยามนี้ดอกบัวน้อยเจริญวัย และพร้อมจะเผชิญหน้ากับชายหยาบช้าที่เคยพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากตน