'เขา' เป็นดั่งแสงอาทิคย์ที่คอยให้ความอบอุ่นแก่เธอและกำลังจะลาลับขอบฟ้าไป 'เธอ' เป็นดวงอาทิตย์ที่แสนไกลเกินเอื้อมและกำลังจะลับตาไปอีกครา

หัวใจดวงเดียวกัน...วันนั้นมันเต้นเร็วราวกับจะหลุดออกจากร่าง แต่วันนี้กลับช้าเสียจนน่าใจหาย... ผมไม่สามารถทำให้หัวใจของเขาเต้นเร็วเมื่ออยู่กับผมได้อีกแล้ว

เขาอายุสามสิบห้า เธออายุยี่สิบสาม เขาจบกฎหมาย เธอกำลังจะจบไปเป็นนักแปล เขาสุขุม เธอมุทะลุ เขาเป็นอาจารย์พิเศษ เธอเป็นนักศึกษาปีสุดท้าย . เธอคิดว่าไม่เหมาะสม แต่เขาไม่ได้คิดเช่นนั้น...

เขา...เลือกใช้ชีวิตอย่างไร้ความหมาย เธอ...ทำให้เขารู้ว่าชีวิตนี้จะอยู่เพื่อรักและดูแลเธอ

'ปานชีวา'ทราบดีว่าเธอลูกภรรยาน้อยอย่างเธอไม่มีอะไรเทียบกับ 'ดุจชีวัน' ผู้หญิงที่เป็นลูกภรรยาหลวงคนนั้นได้เลย ตั้งแต่ความรักของพ่อจนมาถึงความรักจากผู้ชายคนหนึ่งที่เธอสมควรจะได้ เธอก็พ่ายแพ้อีกเช่นเคย