เสียงฟ้าคำรณจากเท้าขวาที่เคยสั่นสะเทือนยุโรป ถูกดับลงด้วยแรงปะทะที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด... แต่เมื่อลูกผู้ชายยังมีลมหายใจ พื้นหญ้าจะเรียกขานเขากลับมาอีกครั้ง

หนีไปไหนไม่ได้หรอกไอ้หนู ในค่ำคืนที่เส้นแบ่งความจริงเลือนลาง ยูจิต้องเผชิญกับสัมผัสวาบหวามจากปีศาจร้ายที่สิงสู่ในกาย เมื่อร่างกายทรยศเจ้านาย และวิญญาณถูกตีตราจอง กรงขังนี้มีไว้เพื่อขังเขาเพียงผู้เดียว

เธอมีจิงกิที่ทรงพลัง เธอมีทักษะการต่อสู้ เธอมีพละกำลังที่มหาศาล แต่เธอขี้เกียจ……

ไม่มีอะไรเเค่อยากเขียนออกมามากกว่าคิดวนอยู่ในหัว

ฝนตกหนักตั้งแต่บ่ายสามกว่า ๆ บ้านไม้ยกพื้นหลังเก่าของครอบครัวแม่ยังคงเงียบเหมือนทุกครั้งที่ฝนมาแบบนี้ เสียงน้ำกระทบหลังคาสังกะสีดังตึ้บ ๆ ปกคลุมเสียงทุกอย่างในบ้าน พี่สาวฉัน — พี่น้ำ — ออกไปทำงานต่างจ

กลับบ้านไปสะไอ้หนู

เมื่อเพื่อนสมัยเด็กที่เป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์กลับมาพร้อมภารกิจล่าปีศาจ แต่ดันมาสารภาพรักกับฉันที่เป็น 'ซัคคิวบัส' ในคราบแม่ชีซะงั้น! แล้วฉันจะทนความหิว (และความเขิน) ได้นานแค่ไหนกันนะ?

แพร อายุ 18 ปี เพิ่งจบม.ปลาย ผิวขาวเนียน ผมยาวดำตรง อก 34D เอวคอด สะโพกผาย ขาเรียวยาว เดินยังเซ็กซี่แม้ใส่เสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นในบ้าน

พ่อค้าอาวุธที่ไม่เชื่อในโชคชะตา ถูกลากให้ตามหาศิลาที่เปลี่ยนแปลงความเป็นจริง เขาต้องเลือกระหว่างรับใช้องค์กรลับในเงามืด หรือรวบรวมผู้คนที่จะลุกขึ้นต่อต้านพวกมัน

ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป Chronicle จะไม่รับประกันว่า สิ่งที่คุณกำลังอ่าน จะยังคงเป็นเพียง “ข้อมูล”

นี้เป็นเรื่องที่แรกของผมเอง คิดเห็นยังไงฝากคอมเม็นต์แนะนำได้นะครับ โดยเนื้อหานี้จะอธิบายผ่านมุมมองของตัวเอกที่พยายามอธิบายทุกอย่างทั้งการกระทำและบรรยากาศ เพื่อให้ผู้อ่านทุกท่านได้เข้าใจสถานการณ์จริง

เรื่องสั้นที่จบในตอนเดียว หรือภายในไม่มากตอน

จงเบ่งบานด้วยความเมตตา แต่อย่าลืมมีหนามไว้ปกป้องตนเอง เพราะความดีที่ไร้ขอบเขต... คือดาบที่ยื่นให้ศัตรูประหารเราได้ทุกเมื่อ

ผมเป็นแค่อาจารย์ธรรมดา ๆ ไม่ใช่ฮีโร่หรอกครับ

ในโลกที่ความทรงจำคือที่สิ่งที่มีค่าพอที่จะเปลี่ยนชีวิตมนุษย์