"เมื่อความตายไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการร่ายรำไปชั่วนิรันดร์... รอยรำที่สาบสูญ"

เป็นส่วนหนึ่งของ เรื่อง ประวัติศาสตร์เมตาเวิร์ส–เมตริกา…สารบบประวัติศาสตร์เมตริกาและชั้นข้อมูลแห่งสภาวะสติ

นี้เป็นเรื่องที่แรกของผมเอง คิดเห็นยังไงฝากคอมเม็นต์แนะนำได้นะครับ โดยเนื้อหานี้จะอธิบายผ่านมุมมองของตัวเอกที่พยายามอธิบายทุกอย่างทั้งการกระทำและบรรยากาศ เพื่อให้ผู้อ่านทุกท่านได้เข้าใจสถานการณ์จริง

"บางความรักก็ถูกสร้างมาเพื่อเป็น 'ความทรงจำที่ดีที่สุด' ไม่ใช่ 'คู่ชีวิต'"

ในโลกที่ความทรงจำคือที่สิ่งที่มีค่าพอที่จะเปลี่ยนชีวิตมนุษย์

ยมทูตตนหนึ่งนามว่า "เซววี่" ที่เป็นอดีตจิตแพทย์ต้องมารับงานชำระล้าง "เบียนก้า" ผีอาฆาตที่รอล้างแค้นเบลตันคนที่ฆาตรกรรมตัวเอง เธอหลอกหลอนเด็กๆด้วยความแค้นไปทั่วเมืองเบลเพื่อหวังว่าคนร้ายอาจหวนกลับมาอีก

เมื่อ"คนติดจอ" ต้องมาเจอกับ" คนติดใจ" ความรักออฟไลน์ในคาเฟ่เล็กๆ ที่จะทำให้คุณอยากวางมือถือ แล้วหันไปสบตากับคนข้างๆแทน

ผมเป็นแค่อาจารย์ธรรมดา ๆ ไม่ใช่ฮีโร่หรอกครับ

เขาคือผู้แข็งแกร่งที่สุด เธอคือผู้ควบคุมทุกสิ่ง แต่เมื่อแรงดึงดูดระหว่างทั้งสองปะทุ ก็ยากจะบอกได้ว่าใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

"เมื่อลานกางเต็นท์ในฝัน กลายเป็นนรกบนดิน... กฎของการมาเยือนที่นี่มีเพียงข้อเดียวคือ 'ห้ามหยิบอะไรออกไป' เพราะสิ่งที่คุณขโมยมา อาจต้องแลกคืนด้วยชีวิตเพื่อนทั้งกลุ่ม!"

ถ้าไม่ติดที่เรื่องเงิน ตอนนี้ชีวิตนับว่ามีความสุขมาก ไม่ฉลาด หาทางออกเรื่องเงินไม่ได้ ก็เตรียมเป็นซากได้เลย …

เรื่องสั้นที่จบในตอนเดียว หรือภายในไม่มากตอน

อันเนื่องจาก หาทางเข้าสู่ที่ทางอันเหมาะสม คุยเรื่องต่างๆนาๆ เน้นเกมส์ แต่คุยกันได้ ให้อยู่ในเรททั่วไป อันไหนที่เหมาะกับเรทไหน ก็ว่าตามที่สมควร ไม่เป็นเนื้อหาผู้ใหญ่ มองโลกสวยโลกบวก เหมือนคุยกันเฉยๆ

เป็นส่วนหนึ่งของ ประวัติศาสตร์เมตาเวิร์ส–เมตริกา …สารบบประวัติศาสตร์เมตริกาและชั้นข้อมูลแห่งสภาวะสติ

"เมื่อพรรคธรรมะชั่ววางยาฆ่าล้างสำนักช้างกระสวย อีกระทวย ศิษย์เอกผู้มี 'ดุ้นผี' และวิชา 'เจ็ดท่ามาร' จึงต้องกลับมาทวงแค้น แฝงตัวล้วงลับ ขยี้ศัตรูด้วยกามยุทธสุดร้อนแรง จะยอมจุติเป็นมารร้ายหรือสืบทอดวิถี

เธอมีจิงกิที่ทรงพลัง เธอมีทักษะการต่อสู้ เธอมีพละกำลังที่มหาศาล แต่เธอขี้เกียจ……

สังคมคือมนุษย์ หรือมนุษย์คือสังคม จุดสูงสุดทุกคนอยากไขว้คว้า แต่หารู้ไม่จุดที่เหนือไปกว่านั้น มีผู้จับจองแล้ว ไม่ใช่พระเจ้า ไม่ใช่ปีศาจ แต่คือชายผู้ตั้งตนเหนือกว่าจุดที่สังคมมนุษย์ตีกรอบไว้

ยามเมื่อครั้งอดีต ในสายตาของข้า ตัวท่านนั้นเปร่งประกายเจริญจร้าจนไม่อาจหยุดมองได้ ข้าขอเป็นผู้เจ็บปวดแทนท่าน ขอเป็นผู้ตายจากแทนท่านเถิด ที่รักของข้า