"ไอ้ก้องไม่เคยเห่าใส่ลม..." หมู่บ้านหนองแฝก ยายสายอยู่คนเดียวใต้ต้นตะเคียน แต่ทุกคืนเดือนมืด มีหัวลอยพร้อมลำไส้ห้อยย้อยเหนือทุ่งนา ภูมมินทร์กับเพื่อนต้องเผชิญความจริงที่โหดร้ายกว่าคำสาป ความรักที่กลา

หากฝนชะล้างความร้อนรุ่มของจิตใจคนทุกคนได้คงจะดีไม่น้อย...

คุณเคยได้ยินไหมว่า... คำพูดที่แย่สามารถทำร้ายคนอื่นได้? แต่ถ้าผมบอกคุณว่า คำพูดเหล่านั้นมันสามารถย้อนกลับมาทำร้ายคนพูดได้เช่นกัน หึ! คุณคงไม่เชื่อล่ะสิ ถ้าอย่างนั้น... ลองฟังเรื่องนี้ดู

ว่ากันว่ามันไม่ชอบแววตามนุษย์ ทุกครั้งที่เผชิญหน้ากัน มันจะตะปบเข้าที่ท้ายทอย ถลกหนังหัวให้มาปิดบังดวงตาของเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย

ถ้าคุณมีโอกาสได้ใช้ชีวิตกับคนที่รักอีกครั้ง... คุณจะใช้เวลานั้นทำอะไร? ทุกเช้าวันจันทร์ ผมตื่นขึ้นมาพบว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ แต่เมื่อถึงยามเย็น... เธอกลับต้องตายต่อหน้าผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมจึงเริ่มต้นกา

แฟนเก่าคนโปรด กับการมูฟออนเป็นวงกลม

วันนี้ที่รอคอยของแต่ละคน…ไม่เหมือนกัน

ความรักก็เหมือนลมพัด...ลมที่พัดมาแรงเป็นพายุหมุน มีทั้งฝุ่น เศษไม้ พัดเข้าตา พัดให้เราล้มลงบาดเจ็บ ก็เหมือนความรักที่ไม่จริงใจ หลอกลวง จนเราทุกข์ทั้งกายใจ

เขาเริ่มมีความผิดปกติเล็กๆ น้อยๆ ของตัวเอง บางครั้งจำไม่ได้ว่าวางของไว้ที่ไหน หรือตื่นมาพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่หน้าต่างโดยไม่รู้ตัว เพื่อนและญาติมองว่าเขาเปลี่ยนไป แต่เขากลับมองทุกอย่างปกติดี

"ไอศกรีมทุกถ้วยที่นี่ไม่มีเมนู มีแต่คำถามที่ว่า...คุณคิดถึงอะไร" เมื่อนักเขียนสาวก้าวเข้าร้านเล็กปลายซอย เธอไม่ได้พบแค่ของหวาน แต่พบชายผู้เปลี่ยนความทรงจำให้กลายเป็นรสชาติ และเรื่องราวที่ทำให้เข้าใจว่

7นาทีสุดท้าย ในสมองของคนที่ใกล้จะจากไป ซ่อนทั้งบทเพลง ความลับและรหัสพันธุกรรม ที่อาจเปลี่ยนอนาคตของมนุษยชาตม แต่สิ่งที่อันตรายที่สุดอาจไม่ใช่ความลับนั้นหากคือคนที่เธอไว้ใจที่สุด

มันยืนสองขาคล้ายกับมนุษย์ ท้าทายพรานป่าอย่างไม่เกรงกลัว

หมู่บ้านเล็กกลางทุ่งนาที่เคยสงบ กลับถูกความสยองเข้าครอบงำ เมื่อสัตว์ในหมู่บ้านตายปริศนา และเงาดำปริศนาเริ่มออกล่าในยามค่ำคืน... หรือ "ปอบ" ได้กลับมาอีกครั้ง เรื่องนี้อาจทำให้คุณไม่กล้าออกจากบ้านหลังพร

ไม่น่าเลย มึงไม่น่าไปทักเลย เห็นไหมพวกเขาตามมาจริงๆ เราจะตายไหวว่ะ กูกลัว กูกลัว พวกมึ่งกูกลัว เสียงเพื่อนในกลุ่มร้องด้วยอาการหลุดโลก มึงๆๆ พวกเราจะตายไหมว่ะ ทุกคนต่างพากันใจเสีย .

โรงงานมันฝรั่งทอดกรอบชื่อดัง ยามค่ำคืนที่ห้องเย็นควรจะเงียบสงัด กลับมีเสียงกระซิบแว่วมาจากไอเย็น... บอย ไอซ์ ชัย สามพนักงานขับโฟร์คลิฟท์ ถูกส่งเข้าไปตักมันฝรั่งเข้าห้องเย็นกะดึกไม่มีใครรู้ว่าสิบปีก่อน

เด็กเลี้ยงแกะไม่คิดเลยว่าเหล็กและความร้อน จะนำเขาสู่บทถัดไปของนิทานที่ไม่เคยมีใครบอกเล่า และทำให้เรื่องราวกลับไปจบลงที่จุดเดิมอยู่ดี

เมื่อความขี้เกียจไม่สามารถอิ่มท้องได้อีกต่อไป... นิทานสั้นสอนใจเกี่ยวกับสองพี่น้อง 'เรย์และฟาง' ที่ต้องเรียนรู้การพึ่งพาตนเองและฝึกฝนการทำงานในวันที่ไร้ผู้ปกครองดูแล

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของดอกทานตะวันดอกนึง ที่แม้นมันจะหันไปหาดวงอาทิตย์ทุกวัน แต่ไม่มีดวงอาทิตย์ดวงใดที่สนใจมันเลย

นครโบราณที่ล่มสลายไปนับพันปี แต่ไม่ยอมให้ใครลืม

ไป๋เสี่ยวเด็กกำพร้าผู้ถูกเลี้ยงดูจากนักบวชลัทธิเต๋าหยางหมิง ผู้ที่เขาคิดมาโดยตลอดว่าคือนักพรตกำมะลอ หากแต่ว่าหลังจากโลกลี้ลับหลังความตายหลอมรวมเข้ากับโลกคนเป็น ไป๋เสี่ยวถึงรู้ว่าอ้าวนี่ของจริงนี่หว่า