“ข้าจะหลั่งโลหิตเพราะสตรีผู้หนึ่ง และสตรีผู้นั้นจะเป็นผู้เปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตข้า เป็นหรือตายล้วนขึ้นอยู่กับนาง” นัยน์ตาหงส์เลื่อนมองหญิงงามพลางยกยิ้มมุมปาก “ที่แท้ก็เป็นเจ้า” ในต้นฉบับไม่มีบทนี้นี่นา!

หรงซินเยว่ใช้ชีวิตมาสองชาติภพ สองยุคสมัย และนี่คือชาติที่สามของนาง ได้โอกาสมีชีวิตอีกครั้ง นางจะไม่ยอมตายเยี่ยงสตรีโง่งมผู้นั้นอีก "ชะตาคุณหนูสามจวนแม่ทัพผู้นี้ ข้าจะเปลี่ยนมันเอง" นางกล่าวไว้เช่นนั้น

ร่างใหม่ของนางนี้ช่างดีแท้ เพียงแต่...ไฉนยังเห็นผีอยู่อีกเล่า! อุตส่าห์ได้เกิดใหม่ทั้งทีนางขอเป็นแค่เด็กสาวธรรมดาที่ไม่มีดวงตาสุนัขได้หรือไม่! นางไม่อยากเห็นวิญญาณพวกนี้อีกแล้วนะ! สวรรค์ชิงชังข้าหรือ!

“ชาตินี้ข้ารักคนผิด ชาติหน้าข้าจะขอรักท่านเพียงผู้เดียว” นางสบตากับเขาพลางแย้มยิ้มงดงาม ก่อนทิ้งร่างจากบนกำแพงเมืองร่วงหล่นลงสู่พื้นหิมะขาวโพลน แม่ทัพหนุ่มหัวใจเย็นเหยียบ คำรามสุดเสียง “อาเหว่ย!”

"ชะตาเจ็ดดอกท้อ" มันคือชะตารักพัวพันจากบุรุษหายนะทั้ง 7 บาปงั้นรึ?! ไยนางต้องทะลุมิติมาต่างภพเพื่อแบกรับลิขิตสวรรค์หนังหมาพวกนี้ด้วยเล่า! "พวกเจ้าเลิกตามข้าเสียที อย่างไรข้าก็มิแต่งพวกเจ้าเข้าจวนแน่!"