"ค...ครับ เมื่อกี้พี่ว่าไงนะ" "พี่ชื่อแพทย์" "ครับ! แล้ว" "เรียนอยู่ปี2 วิศวะ" "ก็ครับ" "ขอจีบได้ไหม?" "ได..." "ได้ใช่ไหม ขอบคุณมาก พี่ไปนะ" ว่าแล้วก็เดินจากไป "เอ้ยพี่! กลับมาก่อน เรายังคุยกันไม่จบ!"

พี่บูมคนแมน ที่แสนเกลียดผัก วิ่งหนีเร็วนัก ถ้าเป็นผักเอย พี่บูมคนหล่อ พ่อคนประหลาด สุดท้ายดันพลาด คนประหลาดโดนจับทำเมีย [SET.ต่อจากอกหมอฯ]

"นั่งกินข้าว อยู่ดีๆ น้ำตาร่วง" "โคตรช้ำทรวง แม่จ๋า พาโศกสันต์" "นั่นก็ชาย โน่นก็ชาย เค้างับกัน" "โอ้สวรรค์ ขออีกรอบ ปลอบใจเอย"

วิถีคนแมน ไม่คาด... แมนจนได้ผัว

นิยายสายสโลว์ไลฟ์....

(กำลังปิดตอนแก้นะคะ)