อึก..... เจ็บ..... ใยสะโพกข้าจึงปวดร้าวเช่นนี้.....

ข้าไม่คิดรักใครอีกแล้ว คนเดียวที่ข้ารักคือลูกของข้าหาใช่ใครอื่นไม่

"หากท่านคิดตอบแทนหนี้ชีวิตข้า เช่นนั้นจงปล่อยข้าเสียเถิด อย่าตอบแทนหนี้บุญคุณนี้ด้วยการให้ข้าเป็นอนุลำดับที่ยี่สิบในเรือนเลย"

อะไรนะ จะให้ผมที่มาจากศตวรรษที่ยี่สิบยอมแต่งเป็นอนุ แถมเป็นอนุลำดับที่สี่ ใครยอมก็บ้าแล้ว เออ...ลืมไปผู้คนในภพนี้ล้วนยินดี แต่ผมไม่ยินดี ในเมื่อโดนบังคับให้ต้องแต่ง ท่านแม่ทัพก็ทนผมให้ได้แล้ว

คุณปู ทำไมต้องนอนคลุมโปงด้วยครับ แค่กๆ....ปู่ไม่ค่อยสบาย

ติดตามเรื่องราวของสองหนุ่มที่โคจรมาพบกัน อีกคนเกลียดกับอีกคนโกรธที่โดนหยามความเป็นยากูซ่าพรรครองตระกูลใหญ่ จะโดนจับกดกันกระจายแค่ไหน ตามไปดูกัน ~~~~

ผมเป็นแค่ผู้รับเคราะห์จากการเบี้ยวหนี้ของพ่อ ถูกบังคับเอาไปขัดดอก และมันจะไม่โหดร้ายเท่ากับที่ผม โดนจับกดในบ้านของตัวเองจนเกือบตาย !! ไม่มีใครกล้าห้าม เพราะคนที่ทำร้ายผมตั้งแต่วันแรกที่เจอก็คือลูกชา

ผมหนีออกมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเพราะเกือบโดนข่มขืน ความหิวบวกกับไม่มีเงินติดตัวทำให้หน้ามืดไปล้วงกระเป๋าเข้า ความซวยจึงบังเกิดเมื่อเจ้าของกระเป๋าเป็นถึงยากูซ่าจากญี่ปุ่น เมื่อโดนจับได้ความซวยจึงซ้ำส