เมื่อเขาเข้ามาในชีวิต ความผูกพันธ์ก็บังเกิด ชีวิตน้อยๆเพียงนิดๆ ฉันจะมีเวลาดูแลชีวิตเค้าได้เท่าไหร่ ก่อนที่จะจากไปตามทางของดวงดาว

ดอกไม้ไฟสว่างไสวผมทำได้แค่นั่งบรรยายภาพให้พ่อฟัง กระซิบข้างๆหู บอกพ่อได้ยินไหม

การรักใครสักคน ไม่ต้องการผลตอบแทนใช่ไหม แล้วถ้าฉันเป็นคนรับล่ะ จะเข้าใจจิตใจคนให้ได้ดีแค่ไหนกันนะ ( ชั้นไปชอบแฟนพี่สาว ทำไงดี ไม่ต้องลงทุนแย่ง พี่ก็ให้เอง )

ริ้วรอยแห่งความเจ็บช้ำ แต่ยังรอคอยการกลับมาของคนที่รักอยู่เสมอ แม้ว่าเขาจำทำแบบนั้นซ้ำๆซากๆ ตลอดเวลาก็ตาม (ด้วยรัก)

เมื่อชีวิตต้องพลิกผัน แม้เพียงชั่วไม่กี่วัน หมาอย่างผมก็ไม่อยากเป็นคน

ความรักจากคนรอบข้าง คนใกล้ชิด คนที่เป็นลมหายใจ ฉันเข้าใจเมื่อฉันไม่มีลมหายใจ ที่จะบอกว่าฉันเสียใจอีกแล้ว

เมื่อความ X เป็นเหตุ

ความเอาใจใส่ที่เกิดจากสัญชาติญาณ ไม่ใช่ความรัก แล้วจะรู้ได้ไงว่าตรงไหนคือความรักที่เกิดจากความเอาใจใส่ ถ้าไม่รู้จักความรักที่แท้จริง

เมื่อคำขอที่เธอขอทำให้เธอรู้จักฉันทั้งใจ แล้วจะมีอะไรที่ต้องปิดบังความรู้สึกข้างในว่า “ฉันรักเธอ” ( ไดอารี่ที่เปิดอ่าน สานความรัก สายใยความผูกพัน )

สิ่งเดียวที่จะรักษาชีวิต คือสิ่งมีค่าที่ต้องรักษาอนุรักษ์ไว้ 2 ฝ่ายที่ต้องการด้วยวัตถุประสงค์ที่ตรงข้ามกัน การแย่งชิง และการป้องกันจึงเกิดขึ้น (ตอนต่อจาก ภาค 1 เจนิสนคร)

คนหนึ่งคนเฝ้ารอเพียงหนึ่งวัน นั่นคือวันวาเลนไทน์ที่จะบอกรักคนที่เค้ารัก ความกล้าเท่านั้นที่จะทำให้ความรักผลิดอกบานในใจ เค้าจะทำสำเร็จไหม

เวลาไม่คิดย้อนกลับไปเปลี่ยนแปลงเรื่องราว การตัดสินใจโทษตัวเองทำให้เกิดการสูญเสียสิ่งที่เรียกว่า “คนรัก” ไป

เมื่อเธอเจอเทพบุตรในฝัน บนความไม่ครบของกันและกัน แล้วเรื่องราวจะลงเอยแบบใด

สัญญาแห่งการเฝ้ารอ บางทีมันก็ไม่สามารถที่จะทำได้ แม้ว่าอีกฝ่ายต้องการเพียงใด แต่การเฝ้ารอก็ได้จบลงเมื่อวาระสุดท้ายผ่านไป

ปฐมบทการผจญภัยในดินแดนที่ล่วงหน้าไปอีก 200 ปี ที่มีทั้งเวทย์มนต์ และวิทยาการที่ก้าวหน้า (ขอฝากเรื่องยาวบ้างนะครับ หลังจากเรื่องสั้นประสพความสำเร็จไปแล้ว)

นิยามความรักของฉัน \" ความรักคือการช่วงชิง \" ที่มีเพียงมิตรภาพเป็นตัวแปร ที่จะแปรเปลี่ยนความหมายของคำว่าความรักเสียใหม่

ลางสังหรณ์ของคนเป็นแม่มักจะถูกต้องเสมอ ดังนั้นเราลูกๆควรเชื่อฟังนะ ไม่งั้นอาจจะเป็นแบบเรื่องนี้ ด้วยความหวังดีจากผู้แต่ง