เวลาข้ามถนนแน่นอนว่าต้องดูรถทั้งซ้ายและขวา แต่มีวิธีดูไหมว่ารถคันไหนจะฝ่าไฟแดง!! มิหนำซ้ำตายได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องไปผจญภัยในโลกใหม่ทันที เรย์น่า: เห้อออ เวลด้าจับทีฉันจะล้ม เวลด้า: ว้ายย! โฮสต์คะ!

"ท่านจอมมาร! ปีศาจสองตนนั้นบุกเข้ามาในปราสาทแล้วขอรับ!" โครมม!!! "ท่านจอมมารพวกข้ามารับตัวน้องสาวคืน!" . . "ไม่ให้"

ข้ารับพิษร้อยทิวาก็เพื่อช่วยท่าน แต่ท่านกลับทอดทิ้งข้าเพื่อไปหาสตรีนางนั้น ดี! ในเมื่อรักของเราไร้ค่า ข้าก็จะสะบั้นมันด้วยมือคู่นี้เอง!!

จากคุณชายผู้เก็บตัวกลายเป็นนักสะสมอัญมณีและอาวุธสงครามภายในข้ามคืน ก็แหม อีกสองปีเงินก็ใช้ไม่ได้แล้วนี่ครับ งั้นขอพี่ผลาญเงินก่อนซอมบี้จะบุกก็แล้วกัน //โปรยเงิน

ลมหายใจสุดท้ายที่หลุดลอยไป อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นให้เกิดลมหายใจใหม่อีกครั้ง...อีกครั้ง...และอีกครั้-- "มันจะหลายครั้งเกินไปแล้วโว้ย!"

ดาร์เลน : เดรก!! เอาขนมฉันคืนมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! เดรก : ไม่ให้หรอก! ขนมนี่อร่อยจริงๆเลย ดาร์เลน : ลุงลูเซียสส!! เดรกแย่งขนมหนู ฮื่อออ ลูเซียส : เดรโก!!!!

มีโอกาสอีกครั้งก็ดันโดนส่งมาเกิดเป็นลูกสาวดยุกสุดลำบาก! ลำบากยังไงน่ะหรอคะ? ก็ลูกสาวคนนี้ดันเป็นนางร้ายน่ะสิ! คุณนางเอกช่วยไปอยู่ไกลๆฉันทีเถอะค่ะ!!!

"ผมขอพรท่านสามข้อแต่ไม่รับพรพิเศษของท่านได้หรือไม่?" หนุ่มหน้าสวยถามชายชราตรงหน้าอย่างหวาดระแวง "ยังไงก็ไม่ได้หรอกเจ้าหนู พรพิเศษพวกนั้นข้าคิดตั้งนานกว่าจะได้มา เจ้าจะโยนความหวังดีของข้าทิ้งงั้นรึ"

ถ้าไม่เปิดบัญชีหนังหมาดูยมทูตตนไหนจะเชื่อ ว่าดร.แบบเขาจะตายเพราะถั่วติดคอ อืม..ถั่วติดคอนั่นแหละ