- 141
- 977.78K
- 4.51K
- 0 (0)
นางถูกพี่สาวยึดเอาความดีความชอบไปเสวยสุขคนเดียวไม่พอยังถูกจับตัวให้สวมรอยแต่งงานกับบุรุษที่รักพี่สาวสุดซึ้ง พันธนาการเส้นหนึ่งแม้มิตั้งใจแต่กลับรัดรึงนางไว้ตลอดกาล
นางถูกพี่สาวยึดเอาความดีความชอบไปเสวยสุขคนเดียวไม่พอยังถูกจับตัวให้สวมรอยแต่งงานกับบุรุษที่รักพี่สาวสุดซึ้ง พันธนาการเส้นหนึ่งแม้มิตั้งใจแต่กลับรัดรึงนางไว้ตลอดกาล
เขาเป็นถึงแม่ทัพผู้เกรียงไกร แต่กลับถูกวางยาปลุกกำหนัดได้เสียกับสตรีนางหนึ่งจนต้องแต่งงานกันด้วยแผนการอันแยบยลของนาง แต่เหตุไฉนไยนางถึงไม่ยินดี บัดซบ!
หลี่หงจินหยาง: นางเป็นสตรีชนิดใดกัน ทำเขาใจกระตุกแปลกประหลาดได้ตลอดเวลา หลินหลิน: ผู้ชายอะไรร้ายกาจที่สุด ฉันเป็นซุปตาร์นะ
เขาคือบุรุษรูปงามที่แสนเย็นชา นางคือสตรีใจกล้านิสัยไม่ดี “ท่านคงโดดเดี่ยวและเหน็บหนาวมาเนิ่นนาน ท่านควรปล่อยวางอดีตที่ขมขื่นแล้วมาเริ่มต้นใหม่อย่างเข้มข้นกับข้าเสีย...ขอหอมแก้มทีนึง"..."บัดซบ!!!"
ครั้งหนึ่งเขาตามืดบอด จึงไม่เห็นนางที่รักเขาอยู่ในสายตา แต่เมื่อวันนี้เขารักนางแล้วจนหมดใจ ใครหน้าไหน เขาก็ไม่สนใจทั้งนั้น!
นางมีสามคำให้เขา ยั่วยวน เจ้าเล่ห์ สมสู่ ส่วนเขามีเพียงคำเดียวให้นาง เจ้าเป็นของข้า!
กายร้าวใจระบม ระทมสุดแสน กับอ้อมแขนรัดแน่น แผงอกอุ่นร้อน ทุกกลิ่นกรุ่นกระตุ้นเร้า ที่เขาเฝ้าหยอกเย้า หาใช่เพียงนาง
หนึ่งบุรุษทั้งเหี้ยมโหดแลเย็นชาไร้ปรานี หนึ่งสตรีแม้ไร้ค่าแต่ทว่าน่าปกป้อง... "ชั่วชีวิตนี้ของเขาจะมีภรรยาเพียงคนเดียว เมื่อนางทำให้เขาหลงรักแล้ว นางต้องรับผิดชอบ!"
กำยานสูตรพิเศษนี้...นางตั้งใจเอาให้สหายของนาง...แล้วไยกลับกลายเป็นนางกับองค์รัชทายาทผู้นี้กันเล่า!!! ฮึ!เจ้าได้ตัวข้าแล้ว เจ้าต้องรับผิดชอบ! จะหนีไปไหน!?
เมื่อแม่ทัพหนุ่มผู้ป่าเถื่อนเย็นชาเกิดเหตุมิคาดฝันได้ภรรยาเป็นสาวน้อยไร้เดียงสา แต่เขากลับมองนางเป็นสตรีเจ้าเล่ห์เจ้ามารยา ความหื่นห่ามโหดจึงบังเกิด...
การกลับชาติมาเกิดใหม่ กลายเป็นภรรยาของแม่ทัพผู้เกรียงไกร ต้องคลอดลูกให้เขาคืออันใด? ไม่จริงใช่ไหม?
เขาคือรัชทายาทหนุ่มผู้ลี้ภัยส่วนนางคือหญิงสาวผู้ชั่วร้ายกลับใจ การแต่งงานเกิดขึ้นที่ริมธาร ความเร่าร้อนในค่ำคืนหนึ่งคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
แม้แก้แค้นสิบปีไม่สาย ทว่านางไม่อาจรอได้นานขนาดนั้น ผู้ต้องสงสัยเป็นถึงราชนิกุลสูงศักดิ์แล้วอย่างไร นางหาได้กลัวไม่ ท้ายที่สุด นางกลับเสียท่าให้ศัตรู ถูกกักขังด้วยอ้อมแขนทุกค่ำคืน
ชั่วชีวิตเธอเกลียดที่สุดคือคำว่าแพ้ แต่เธอก็แพ้ เขาเลือกคนอื่น ไม่ใช่เธอ... “นางร้ายแบบเธอสมควรยอมแพ้เสียทีนะ กลับมาตั้งใจทำงาน แล้วห้ามลากิจไปทำแบบนั้นอีก!”
นางเคยทิ้งเขาไปให้เขาต้องทนเดียวดายรอคอยนางอย่างทรมานเจียนตาย แต่ทว่าความรักมิมลายสิ้นสูญ ชาติภพนี้นางจักทำทุกอย่างเพื่ออยู่เคียงข้างเขาตลอดไป
พลังแห่งรักนั้น จะส่งผลให้หยั่งลึกไปถึงจิตวิญญาณ ต่อให้ตายแล้วเกิดใหม่ เขาในภพชาตินี้ก็ยังไม่ลืมความผูกพัน ยังคงรักมั่นมิแปรผัน พานพบมิใช่แค่วาสนา แต่เป็นสัญญาว่าจะตามหาให้เจอ
เจ้าดวงดาวที่พลัดมาคล้ายความฝัน โคจรร้อยรอบพันหมื่นครั้ง ดั่งสวรรค์สรรสร้างแลเป็นใจ แม้นชีวิตมิอาจยึดติดวาจาใด ไฉนต้องใคร่ครวญ แค่ยอมเจ้าอยู่ในใจ เมื่อมีรัก ข้าพร้อมภักดิ์ยากปล่อยวาง
มีคู่หมั้นทั้งทีก็ดันได้มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ชื่อก็ไม่รู้ หน้าตาก็ไม่เคยเห็น แต่ใครจะรู้ว่าจู่ๆ เธอจะลากเขามาทำปู้ยี่ปู้ยำก่อนเปิดตัวหมั้นหมาย
แม้รักมากทว่าไม่อาจเอื้อนเอ่ยเปล่งวาจา หากเผยเสน่หาย่อมลดการระวังตัว เภทภัยที่น่ากลัวคือเจ้าลดตัวระวังภัย แอบใส่ใจแค่เห็นเจ้ายิ้มละไม ย่อมเติมเต็มพลังกายให้สู้ศึกหนักบัลลังก์ทอง
คำว่าครอบครัวอบอุ่นเป็นสิ่งที่ทุกคนพึงปรารถนา ยกเว้นเธอ... เด็กสาวที่ทำตัวร้ายกาจเพื่อให้ครอบครัวแตกแยกร้าวฉาน ในเมื่อเธอไม่มีความสุข ใครก็ไม่มีสิทธิ์! ถึงเธอจะร้ายแต่เขาจะเอา ‘ยัยตัวร้ายที่รัก...’
