หลี่หง

นางเคยทิ้งเขาไปให้เขาต้องทนเดียวดายรอคอยนางอย่างทรมานเจียนตาย แต่ทว่าความรักมิมลายสิ้นสูญ ชาติภพนี้นางจักทำทุกอย่างเพื่ออยู่เคียงข้างเขาตลอดไป

เขาเป็นถึงแม่ทัพผู้เกรียงไกร แต่กลับถูกวางยาปลุกกำหนัดได้เสียกับสตรีนางหนึ่งจนต้องแต่งงานกันด้วยแผนการอันแยบยลของนาง แต่เหตุไฉนไยนางถึงไม่ยินดี บัดซบ!

ครั้งหนึ่งเขาตามืดบอด จึงไม่เห็นนางที่รักเขาอยู่ในสายตา แต่เมื่อวันนี้เขารักนางแล้วจนหมดใจ ใครหน้าไหน เขาก็ไม่สนใจทั้งนั้น!

หนึ่งบุรุษทั้งเหี้ยมโหดแลเย็นชาไร้ปรานี หนึ่งสตรีแม้ไร้ค่าแต่ทว่าน่าปกป้อง... "ชั่วชีวิตนี้ของเขาจะมีภรรยาเพียงคนเดียว เมื่อนางทำให้เขาหลงรักแล้ว นางต้องรับผิดชอบ!"

พลังแห่งรักนั้น จะส่งผลให้หยั่งลึกไปถึงจิตวิญญาณ ต่อให้ตายแล้วเกิดใหม่ เขาในภพชาตินี้ก็ยังไม่ลืมความผูกพัน ยังคงรักมั่นมิแปรผัน พานพบมิใช่แค่วาสนา แต่เป็นสัญญาว่าจะตามหาให้เจอ

เจ้าดวงดาวที่พลัดมาคล้ายความฝัน โคจรร้อยรอบพันหมื่นครั้ง ดั่งสวรรค์สรรสร้างแลเป็นใจ แม้นชีวิตมิอาจยึดติดวาจาใด ไฉนต้องใคร่ครวญ แค่ยอมเจ้าอยู่ในใจ เมื่อมีรัก ข้าพร้อมภักดิ์ยากปล่อยวาง

แม้รักมากทว่าไม่อาจเอื้อนเอ่ยเปล่งวาจา หากเผยเสน่หาย่อมลดการระวังตัว เภทภัยที่น่ากลัวคือเจ้าลดตัวระวังภัย แอบใส่ใจแค่เห็นเจ้ายิ้มละไม ย่อมเติมเต็มพลังกายให้สู้ศึกหนักบัลลังก์ทอง

การกลับชาติมาเกิดใหม่ กลายเป็นภรรยาของแม่ทัพผู้เกรียงไกร ต้องคลอดลูกให้เขาคืออันใด? ไม่จริงใช่ไหม?

เขาคือบุรุษรูปงามที่แสนเย็นชา นางคือสตรีใจกล้านิสัยไม่ดี “ท่านคงโดดเดี่ยวและเหน็บหนาวมาเนิ่นนาน ท่านควรปล่อยวางอดีตที่ขมขื่นแล้วมาเริ่มต้นใหม่อย่างเข้มข้นกับข้าเสีย...ขอหอมแก้มทีนึง"..."บัดซบ!!!"

คำว่าครอบครัวอบอุ่นเป็นสิ่งที่ทุกคนพึงปรารถนา ยกเว้นเธอ... เด็กสาวที่ทำตัวร้ายกาจเพื่อให้ครอบครัวแตกแยกร้าวฉาน ในเมื่อเธอไม่มีความสุข ใครก็ไม่มีสิทธิ์! ถึงเธอจะร้ายแต่เขาจะเอา ‘ยัยตัวร้ายที่รัก...’

เขาคือรัชทายาทหนุ่มผู้ลี้ภัยส่วนนางคือหญิงสาวผู้ชั่วร้ายกลับใจ การแต่งงานเกิดขึ้นที่ริมธาร ความเร่าร้อนในค่ำคืนหนึ่งคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง

กายร้าวใจระบม ระทมสุดแสน กับอ้อมแขนรัดแน่น แผงอกอุ่นร้อน ทุกกลิ่นกรุ่นกระตุ้นเร้า ที่เขาเฝ้าหยอกเย้า หาใช่เพียงนาง

เมื่อแม่ทัพหนุ่มผู้ป่าเถื่อนเย็นชาเกิดเหตุมิคาดฝันได้ภรรยาเป็นสาวน้อยไร้เดียงสา แต่เขากลับมองนางเป็นสตรีเจ้าเล่ห์เจ้ามารยา ความหื่นห่ามโหดจึงบังเกิด...

นางมีสามคำให้เขา ยั่วยวน เจ้าเล่ห์ สมสู่ ส่วนเขามีเพียงคำเดียวให้นาง เจ้าเป็นของข้า!

นางคือสตรีอาภัพ บุรุษที่ได้หมั้นหมายไม่มีใครจริงใจสักคน หนทางแต่งงานกับสามีที่ดีช่างมืดมน นางคงต้องทำใจ...

หลี่หงจินหยาง: นางเป็นสตรีชนิดใดกัน ทำเขาใจกระตุกแปลกประหลาดได้ตลอดเวลา หลินหลิน: ผู้ชายอะไรร้ายกาจที่สุด ฉันเป็นซุปตาร์นะ

เพราะความผิดพลาดในคืนหนึ่ง คนสองคนจึงเกิดความสัมพันธ์ที่ยากจะเปิดเผย จำต้องมีอะไรเกินเลยแค่ในที่ลับเท่านั้น

เขาเป็นบุรุษที่อ่อนโยนแต่กลับปล่อยให้นางหนาวเหน็บไปทั้งใจ กระทั่งนางตัดสินใจจากไป เขากลับตามตื้อเพื่อยื้อนางไว้ด้วยความอบอุ่นแต่ไม่อ่อนโยน

ชั่วชีวิตเธอเกลียดที่สุดคือคำว่าแพ้ แต่เธอก็แพ้ เขาเลือกคนอื่น ไม่ใช่เธอ... “นางร้ายแบบเธอสมควรยอมแพ้เสียทีนะ กลับมาตั้งใจทำงาน แล้วห้ามลากิจไปทำแบบนั้นอีก!”

มีคู่หมั้นทั้งทีก็ดันได้มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ชื่อก็ไม่รู้ หน้าตาก็ไม่เคยเห็น แต่ใครจะรู้ว่าจู่ๆ เธอจะลากเขามาทำปู้ยี่ปู้ยำก่อนเปิดตัวหมั้นหมาย