jan10writer

เรื่องของเรามันเกิดจากบนเตียง

แม้ฟ้าจะประทานรถไฟขบวนสุดท้ายให้มาเทียบรออยู่ตรงหน้า แต่ปัญหาดันอยู่ที่หัวใจไม่สัมพันธ์กับสมอง เฮ้อ... จะให้ทำยังไง เมื่อสมองสั่งให้มองคนใหม่ที่น่าจะ ‘ใช่’ แต่หัวใจดันอยาก ‘เติมเกย์!’

เมื่อความรักสวนทาง หนึ่งคนต้องการหัวใจ แต่อีกคนแค่อยากได้

เพราะรักจึงต้องร้าย

"สัญญาว่าจะไม่รุนแรง แต่..." ชายหนุ่มหยุดจูบลงบนต้นคอขาว มัตติกาเอนหน้าหนี ตรงผิวที่ถูกเขาสัมผัสเหมือนมีไฟแล่นผ่าน "ตอนนั้นต้องห้ามยั่วมาก เข้าใจนะ"

“เซ็กซ์ซาดิสต์ คือเขาต้องการให้ฉันนอนลงกับพื้นแล้วใช้ไอ้นั่นตีฉันจนเป็นรอย” “พระเจ้า!” ไครีย์ถึงกับยกมือขึ้นทาบอกตาโต “ไอ้นั่นของเขาน่ะนะ แล้วถ้าตีจนขึ้นรอย มันต้องยาวแค่ไหนถึงจะใช้มาตีได้!”

“ผมไม่สนใจปลาพวกนี้ ตอนนี้... คุณก็รู้ผมสนใจอะไรมากกว่าพวกนั้น” หน้าผากที่แนบสนิทกัน กับลมหายใจที่รินรด สายตาสานสบใกล้แค่นิ้วกั้น “อันนา... ให้ตายผมเหมือนจะลงแดงเชียวละ ถ้าไม่ได้จูบคุณตอนนี้”

เมื่อคนอกหัก ถูกขอให้กลับมา 'รัก' อีกครั้ง

ขีดสีแดงสองขีดที่ขึ้นในที่ตรวจครรภ์นั่น เป็นสิ่งที่มนพัทธ์ระแวงมาตลอดเวลาระยะสามเดือนที่เธอต้องเข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ เรื่องมันน้ำเน่าก็ตรงที่อีกไม่กี่วันเขากำลังจะหมั้น

ชื่อพิรุณแปลว่าฝน... ฝนกรดน่ะสิ!!

"เรารักกันมันไม่ผิด" บางคนก็ไม่เข้าใจว่าคำว่ามั่นใจกับหลงตัวเองมันต่างกันยังไง "จริงไหมล่ะ เคยได้ยินไหมเล่าที่พูด ๆ กัน ความรักไม่มีผิด" เขายิ้มตาพราวและให้ตายสิ... ทำไมต้องใจสั่นด้วย!

ถ้ายังเลิกรักไม่ได้ ก็จงรักต่อไป แต่อย่าฝืน

ด้วยความรักของฉัน ถูกมองเป็นแค่... ความต้องการเอาชนะ ‘พันแสง’เขา... คนที่ฉันรัก ไม่เคยมองเห็นความรักของฉันเลย

จำใจแต่งงานน่ะพอทน แต่ให้หย่าตอนติดกลิ่นน่ะพอเลย

บางทีความรักก็เริ่มต้นง่าย ๆ ด้วยประโยคที่ว่า 'พี่แม่-ง... โคตรอ่อยเลยว่ะ!'

ไม่หึง ไม่หวง ไม่ต้องเป็นห่วง แค่ยามค่ำในบางคืนให้มีแค่เราก็พอ

รัก มันไม่สำคัญ แค่ต้องการทางกายเท่านั้นก็พอ! แต่...จะได้เหรอ เมื่อรักลอยเข้าหน้าต่าง แล้วไล่ความอ้างว้างออกทางประตู!

‘รัมย์’ ที่ไม่ใช่เหล้า แต่ทำให้เมาได้เหมือนกัน!

ก็แค่คนในอดีต ตอนเลิกราก็จบ...ด้วยดี(มั้ง) แต่พอเจอกันอีกที แค่หน้าผม เธอกลับไม่อยากมอง ทว่าอดีต 'เด็กของผม' คนนั้น เพียงเวลาผ่านไปแค่ไม่กี่ปีที่ไม่เจอ ทำไมตอนนี้ถึงได้กลายเป็นคุณแม่ยังสาวกันเล่า!?

ครั้งหนึ่งเธอเคยคิดว่าความรักคือการครอบครอง อยากได้ต้องได้ ทำทุกอย่างไม่เคยหวั่น แต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว ไม่ว่าจะทำอย่างไร ถ้าไม่รักก็คือไม่รัก