แก้วรวีกานต์

“กูไม่มีวันทำตามที่มึงสั่ง” “งั้นมึงก็ตาย" แค่เพราะเขากำลังจะตายแล้วมันดันโผล่หัวมาช่วยชีวิตได้จังหวะพอดี บอกไว้ก่อนเลยว่าถ้าเหอลู่หมิงคนนี้หลุดไปได้คนอย่าง หยางเซียวฉิน ไม่มีวันตายดีแน่!

การเป็นนักเรียนทุนปีสุดท้ายของ 'รวีรัมภา' คงผ่านไปด้วยดีหากไม่เกิดพลาดไปรับทำงานกับมาเฟียใหญ่แห่งซื่อหลิงอย่าง 'หยางชิงหลง' แถมงานที่ว่ายังผิดทั้งกฎหมายผิดทั้งจรรยาบรรณ นั้นคือการเป็น หมอเถื่อน...

ไม่รู้ว่าเคราะห์กรรมอันใดที่ทำให้เก้ากันยาคนนี้ต้องหนีเรื่องร้ายต่างๆมาพักใจไกลถึงฮ่องกง แต่ไหงเหมือนหนีเสือปะจระเข้อย่างนี้เล่า นอกจากจะไม่ได้พักใจเธอยังต้องเข้ามาพัวพันกับพวกที่ขึ้นชื่อว่ามาเฟีย