- 15
- 5.42K
- 0
- 0 (0)
มันเริ่มจากผมเกรียนใส่เขา เจอเขาเกรียนกลับ แต่ใครจะไปรู้ละครับ ว่าวันหนึ่งเราจะได้รักกัน
มันเริ่มจากผมเกรียนใส่เขา เจอเขาเกรียนกลับ แต่ใครจะไปรู้ละครับ ว่าวันหนึ่งเราจะได้รักกัน
ตื่นขึ้นมาอีกที โอ้โหเธอเจ็บจี๊ด~ เจ็บตัวไม่เท่าไหร่ แต่เจ็บใจมากกว่า จะ 'เสีย' ทั้งทีดันเสียให้กับชายผู้ที่ไม่มองหญิงอย่างนี้ เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แถมเขายังฝากเจ้าก้อนน้อย ๆ ไว้ในท้องเธออีก!
เพราะอาการเจ็บป่วยลึกลับราวกับว่าเป็นคำสาปตั้งแต่เกิด ทำให้ 'พระจันทร์' ไม่สามารถเป็นผู้หญิงได้ดังใจหวัง สิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีชีวิตรอดได้คือต้องทำตัวเป็นผู้ชายจนกว่าจะอายุครบยี่สิบห้า
'ดีนาร์' คิดเสมอว่าเงินสามารถซื้อทุกอย่างได้ตามที่ใจปรารถนา แต่เขาลืมไปว่า บางครั้งเงินก็ไม่สามารถซื้อความรักและความอบอุ่นที่ขาดหายไปได้ จนกระทั่งได้มาเจอกับ ‘เฑียร์’ ผู้ชายที่กล้าจะด่าเขาว่าต่ำ
หากถามว่าคนแบบไหนที่ไม่ควรเอาเป็นแฟน ผมตอบได้ทันทีเลยครับว่า 'คนอย่างผมนี่แหละ' เห็นแก่ตัว ละเลย ไม่สนใจ เป็นศูนย์กลางของทุกอย่าง คิดว่าอย่างไงมันก็ไม่มีทางที่จะทิ้งผมไป จนกระทั่งวันนั้น...
ลิ้นกับฟันมันกระทบกันยังไม่เท่ากูกับมึง เรื่องระหว่างศัตรูคู่แค้นที่ประกาศตัวว่าจะไม่มีวันเป็นเพื่อน แต่ทำไมกลับกลายเป็นความสัมพันธ์แบบ FWB ไปได้ซะอย่างนั้น
ใครจะไปคิดว่าคนในโปสเตอร์จะมาอยู่ที่บ้านของเธอในฐานะผู้อาศัยคนใหม่อย่างนี้ สัญญาแม่ลูกที่เคยทำเอาไว้เป็นอันต้องจบลง เพราะตอนนี้เธออยากเป็นอย่างอื่นมากกว่าแม่แล้ว !!
ประสบการณ์เลี้ยงเด็กเท่ากับศูนย์ แต่งานนี้ 'รชณกร' ต้องมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กจำเป็น แถมเด็กที่ว่านี้คือเด็กวัยรุ่นหัวดื้อ ที่ไม่ว่าจะพูดอะไรก็ไม่ยอมฟัง งานนี้ต้องใช้ไม้แข็งสะแล้วแหละ
"ที่ผมกินลูกอมจนฟันผุ ก็แค่ข้ออ้างที่อยากมาหาพี่แหละครับ"
"ถ้าโมโม่ติดเตียงผมเปลี่ยนแพมเพิสให้ได้นะ ถ้าโมโม่ต้องให้อาหารทางสายยางผมอาสาจะคอยจับสายยางนั้นให้เอง...
จะเป็นอย่างไรเมื่อคุณตำรวจรับอุปการะเด็กวัดอย่างผม พร้อมกับเปย์ไม่อั้น บอกตามตรงว่า ไอ้ 'สติ' คนนี้ไม่ค่อยชิน
“ถ้ากระพริบตาแสดงว่าตกลง...ฟู่!”
“หน้าที่ของการงานคือศรัตรู แต่หน้าที่ของหัวใจเป็นของกันและกัน” สองนักการเมืองที่ขึ้นชื่อว่าเป็นไม้เบื่อไม้เมาในสภา แต่พอถอดหัวโขนออกมาเขาทั้งคู่ก็คือคนรัก
I hate myself for still waiting for you ผมเกลียดตัวเองที่ยังรอพี่อยู่ที่เดิม
