"ลาก่อนครับ" คำสุดท้ายที่ได้พูดด้วยเสียงอันแผ่วเบาให้ปลิวไปกับสายลมไป เผื่อให้คำนั่นไปถึงใครสักคนหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเดินจากมาโดยไม่หันกลับ

ผมแค่จะกลับบ้านแต่ได้หิ้วคนคนนึงกลับไปด้วยและต่อมาเขาคนนั้นกลับตอบแทนผมได้จนไม่มีวันลืม....

โดนทั้งครอบครัวทอดทิ้ง แถมคนที่คิดว่ารักตัวเองมากมายไปหา(เกาะ)ผู้หญิงผู้ชายคนใหม่ ชีวิตมึงจะบัดซบไปไหน!!!

เขาเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ที่โรงเรียนม.ปลายอึนจังแห่งนี้อย่างสงบสุข แต่สุดท้ายเขาก็ได้มาเจอกับพวกเขาเหล่านี้....

หลายๆสิ่งที่เขาต้องพบเจอกับเรื่องประหลาดในยามวิกาลหรือสิ่งต่างๆรอบตัวของเขามันประหลาดไปหมด ไม่เว้นแม้แต่คนรอบตัวของเขา....

หลังจากที่การปฏิวัติของกลุ่มหุ่นยนต์อย่างเจริโก้ได้สำเร็จได้อย่างลุล่วง คนกับหุ่นยนต์ได้อยู่ด้วยกันอย่างสันติ แต่ไม่ใช่กับคอนเนอร์ที่โดนทอดทิ้งให้อยู่ตัวคนเดียว

เขามองร่างสูงที่ตอนนี้กำลังจ้องเขม็งมาที่เขาจนอดร้อนหลังไม่ได้ “มี อะไรครับ” ”อยากจับ” ”ครับ?” ”อยากจับหูของเธอ เหมือนวันนั้น ได้ไหม?” “….”

เรื่องสั้นกับน้องทัน

ไซตามะคือคนที่มีพละพลังที่มากที่สุดในบรรดาฮีโร่ แต่เขากลับไม่เป็นที่ยอมรับเพียงเพราะถูกตราหน้าว่าเป็นเพียง'โอเมก้า'

กอร์นอยากเป็นฮันเตอร์เหมือนพ่อ แต่เมื่อเขาออกจากบ้านเกิดก็เหมือนออกจากรังที่ไร้การป้องกันจากพวกฝูงสัตว์กินเนื้อ

เขาไม่เชื่อเรื่องแบบนี้จนเขาได้มาเจอกับตัว