khunJom140433

ข้อแนะนำระหว่างนั่งอ่านนิยายเรื่องนี้ก็คือ ให้เอนหลังจิบกาแฟสบายๆ เปิดใจและลองรับรู้ความรักของนายตำรวจผู้สะกดคำว่าโรแมนติกผิดๆ ถูกๆ กับคุณหนูผู้อึด ถึก ทน จะแพ้ก็แต่อีเย็นของพระยาสีหโยธินเท่านั้น

โลกเปลี่ยนไปแล้ว ท้องฟ้าปรากฏรอยร้าว พระจันทร์เป็นสีเลือด สตรีงามในชุดขาวดูซูบซีด สวมชฎายอดแดง ขับขานลำนำของคนตาย

อนาคิน เดอ ลีออง เขาก็เป็นเหมือนกับเสือ ป่าเถื่อน ไร้อารยะ ใช้ชีวิตอยู่ด้วยสัญชาติญาณของนักล่า ดวงตาวาววาบฉายแววอันตรายลึกลำ้ ลินินรู้สึกว่าแข้งขาของหล่อนอ่อนเปลี้ยเสียทุกครั้งเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา

ชะตากรรมที่หมุนวนนำพา 'อคิราห์' ผู้มีความสามารถประหลาดมาพบกับ อธิษฐาน เด็กหนุ่มผู้ก่อตั้งชมรมวิจัยทางทะเล ชีวิตที่เต็มไปด้วยปริศนาจึงเริ่มต้นขึ้น

โครโมโซมคู่ที่27 กำหนดให้กลุ่มคนเหล่านี้มีความสามารถพิเศษเหนือบุคคลอื่น ความสามารถที่ราวกับเวทย์มนตร์... ขอต้อนรับสู่แอตแลนติส ในปีแอตแลนต้าที่ 4264 โลก... ที่ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป... สิ้นเชิง

เขา...เฟร็ดเดอริโก้ อิล แวนโด้ เกิดที่อิตาลี ในตระกูลมาเฟียซึ่งกุมบังเหียนทุกๆ ธุรกิจมืด ชายผู้เย็นชา ทระนงยิ่งและเอาแต่ใจยิ่ง เมื่อเขา ‘ต้องการ’ ต้องไม่มีคำว่าไม่ได้

ผมคิดว่าจะชมคุณหลายหนแล้วก็ยังชั่งใจอยู่เขาหรี่ตาจ้องมองเฉพาะตรงหน้าอกซึ่งหล่อนยกมือขึ้นบังไว้แล้วก็ยังปิดบังอะไรไม่ได้หน้าอกคุณสวยชะมัดเลย อะ...อะไรนะ หล่อนสำลัก ก็หน้าอกคุณ เขาผิวปากหวือ

“เสียใจคุณผู้หญิง” เขาเปิดประตูห้องค้างอยู่ ขาข้างหนึ่งก้าวล่วงประตูออกไปแล้ว “เงินน่ะฉันมีแล้ว ที่ต้องการน่ะ..เธอต่างหาก” เขาทำสีหน้าราบเรียบได้ตลอดเวลา

“งั้นจะนอนต่อไหม” เขาถามอย่างเป็นห่วง “กินข้าวก่อนค่อยนอนได้ไหม” หล่อนถามกลั้วหัวเราะ “เมื่อคืนนี้ใครทำคนแก่เสียพลังงานไปมาก หมดเรี่ยวหมดแรงแทบลุกไม่ขึ้น”

คราวนี้เขาร้องออกมาจริงๆด้วยความเดือดดาล ก้มลงกัดริมฝีปากหล่อนอย่างแรง โอ้ย! หล่อนร้องบ้างเอาสิ! ร้องอีกสิ! คุณร้องครั้งหนึ่งผมก็กัดทีหนึ่งเขาท้า ช่วยด้วย! สิ้นคำท้าของเขาหญิงสาวก็ตะโกนทันที

ใครบางคนเคยพูดไว้ว่า พระเจ้าสร้างเรามาแค่ครึ่งคนเท่านั้นและ.... สร้างอีกส่วนหนึ่งของเราซุกซ่อนไว้ในตัวของใครอีกคน เมื่อได้พบกับใครคนนั้น อีกส่วนหนึ่งของเราจึงจะถูกเติมเต็ม

“พูดอะไรแบบนั้น” เขางึมงำ “ฉันหมายถึง ‘เซ็กส์’ ต่างหากล่ะ มามีเซ็กส์กันเถอะ”

“คุณทำอะไรน่ะ ไม่ได้นะคะ ฉัน...” “ปากว่างซีนะ?” เขาหันควับกลับมาทำตาเขียวใส่ “ไหนๆ ก็ว่างแล้วเอามายืมหน่อยซิ จะได้ไม่ต้องเมื่อยมือทำเอง!” ชวาลาได้แต่อ้าปากค้าง ก่อนเบ้หน้า หล่อนไม่ยอมให้เขา ‘ยืม’ หรอก