เมื่อรักของเขาเหมือนกับสายลม ไม่เห็น...แต่สัมผัสได้ เป็นสายลมหมุนเวียนอยู่รอบกาย คอยปกป้อง โอบอุ้ม และปลอบประโลม ถึงแม้ว่าคนที่ถูกรัก...จะไม่เคยรับรู้เลยก็ตาม

เซฮุนคิดว่าตัวเองป่วย เขาอาการกำเริบ ทุกครั้งที่อยู่ใกล้คนๆนั้น

ลู่หานกำลังหาบ้านเช่าสักหลัง และในที่สุดเขาก็ได้มาอยู่กับเพื่อนร่วมบ้านอีกหกคน! ทุกคนต่างก็รักเอ็นดูลู่หานดี...ยกเว้นไว้คนนึง รูมเมทที่เขาเผลอไป "กัด" ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน!

ขออนุญาตปิดการอ่านเนื้อหาทั้งหมดนะคะ เพราะผู้แปลไม่ได้รับอนุญาตให้นำมาแปล ต้องขออภัย ณ ที่นี้ด้วย มีข้อสงสัยสอบถามได้ที่ @deermykoalu นะคะ ขอบคุณค่ะ

ปิดเทอมฤดูร้อน...ฉันยังเฝ้ารอเขาเสมอ