ทิวตะวัน

"เราไม่จำเป็นต้องรู้จักชื่อกันก็ได้ใช่ไหม?" รันถามพลางสบตาชายหนุ่มตรงหน้า คินน์ไม่ตอบ แต่การกระทำของเขาชัดเจนกว่าคำพูด เขารวบเอวเธอเข้าหาตัว ความร้อนผ่าวจากฝ่ามือหนาซึมผ่านเนื้อผ้าเรียบลื่น...

"คนเราต้องเดินสวนกันกี่ครั้ง... ถึงจะเรียกว่าความบังเอิญ? และต้องสบตากันกี่หน... ถึงจะเรียกว่าพรหมลิขิต?

"ป่า" ไม่ได้มีเพียงความสวยงามของธรรมชาติ แต่ยังเป็นดินแดนแห่งความเชื่อและอาถรรพณ์ที่ยังคงถูกเล่าขาน มาที่นี่ไม่ใช่เพียงเพื่อชมวิวหรือสัมผัสอากาศบริสุทธิ์ แต่อาจมีโอกาสได้เผชิญหน้ากับเรื่องเล่าและตำนาน

ในวันที่เธอถูกทิ้งอย่างไร้ค่า... เขากลับยื่นข้อเสนอที่จะเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาที่สุด " เมื่อ 'พราว' ถูกแฟนเก่าทิ้งไปหาคนรวยก่อนวันแต่งงาน พร้อมคำสบประมาทว่า เธอ "จืดชืด"

ภารกิจพาเธอเข้าใกล้เขา ความใกล้ชิดพาเธอเผลอใจ และความรัก…กำลังพาทั้งคู่เดินเข้าสู่กับดักที่อีกฝ่ายเป็นคนวาง

ใครจะคิดว่าการหนีจากผู้คนและเรื่องราวที่ทำให้เจ็บช้ำ จะทำให้โลกเหงาๆของข้าวฟ่าง เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง หัวใจที่เย็นชากับความรักมาเนิ่นนานกำลังจะได้พบกับใครบางคนที่เธอเองก็ไม่คาดหวังว่าจะได้เจอ