ถ้าเลือกได้ ฉันจะเก็บความลับนั้นไม่ให้แม่รู้ แม่จะได้ยังอยู่ และเราจะเป็นครอบครัวที่มีความสุข เพราะแม่จากไป ฉันเลยเป็นโรคซึมเศร้าแบบนี้ ตอนนี้ฉันไม่แน่ใจว่าจะเข้มแข็งพอที่จะมีความรักได้ไหม

วันแรกของการประกาศผลคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เด็กหนุ่มแซ่จั๋วที่เพิ่งกลายเป็นผู้สอบได้คะแนนสูงสุดในสายวิทย์ของมณฑลหนึ่งกลับเสียชีวิตลง ตายแล้วแต่ก็ไม่ได้ตายสนิทเสียทีเดียว เขาทะลุมิติไปในครอบครัวขุนนาง

ถ้าพระเจ้าสร้างโลกให้วุ่นวายนัก ผมนี่แหละจะเป็นคนป่วนมันกลับเอง! เกิดใหม่เป็นสไลม์รอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ คือหลูปนี้ผมมาเพื่อตบเกรียนตัวร้ายและกลายเป็นตัวบั๊กที่ประวัติศาสตร์ต้องจารึก!

เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง จุดที่รักกันแทบตาย แต่ต้องแสร้งทำเป็นว่าเราไม่เคยมี 'วันวาน' ร่วมกัน

"เขาเกลียดตัวเองที่เผลอไปรักเธอ"

ชาติก่อนต้องเหนื่อยตายเพราะความคาดหวังจากคนรอบข้างได้เกิดใหม่ชาตินี้แค่พอกินพอใช้ก็พอใจแล้ว

"คนอย่างเธอจะไม่ขายตัว และไม่ขายความรัก"

เฉินสวี่อัน ได้รับโอกาสให้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง! ​ในชาติที่แล้วนางทำตัวไม่ดีจนเป็นเหตุให้สามีต้องตาย และเป็นต้นเหตุทางอ้อมที่ทำให้ลูกๆ ของนางต้องสิ้นใจ ส่วนบุตรชายคนโตที่เหลือรอดเพียงคนเดียวก็ต้องเด​

เฉินอวี่อิ๋ง แม่ม่ายสาวผู้ฉาวโฉ่หลงรักซูจิ้งเหยียนหมดหัวใจแต่เพราะการกระทำอันยุ่งเหยิงของเธอในอดีต ทำให้ชายหนุ่มและทั้งครอบครัวของเขาต่างรังเกียจเธอไปถึงกระดูก เลวจนแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่ให้อภัยตัวเอ

ม้าสาวผู้เคยมีประวัติอันเลวร้ายเธอจึงปิดกั้นตัวเองจากเด็กสาวที่ร่าเริงสมกับชื่อตัวเอง กลายเป็นหญิงสาวผู้เงียบขรึมและเต็มไปด้วยปริศนาและเพื่อให้ไปถึงเป้าหมายของเธอ นั้นก็คือ

“ไอ้หมอโรคจิต ไอ้หมอบ้ากาม ไอ้เกย์ปลอม ไอ้....ๆ” ศศิตาไม่รู้จะหาคำไหนมาด่าไอ้คนเลวแบบเขาได้ “ไม่เอาน่า บี๋ ไหน ๆ ก็ ไหนแล้ว เมื่อคืนคุณก็สนุก ไม่ใช่เหรอ”

“เธอล่ะเป็นใคร เป็นแม่ของเด็กพวกนี้เหรอไง ลูกดกจังเลยนะ”

ลู่รั่วซีเป็นแม่ทัพหญิงที่เก่งกาจ นางชนะได้ทุกคนยกเว้นองค์ชายห้าผู้เป็นพระสวามี เขาทั้งรังเกียจและเดียดฉันท์ "เมื่อมีโอกาสได้ย้อนคืนกลับมาอีกครั้ง ก็ไม่คิดจะจมปลักรักบุรุษไร้ใจอีกต่อไป"

อย่าให้ความเสียใจเพียงครั้งเดียวมาพรากความกล้าที่จะรักไปจากหัวใจเรา อย่ากลัวที่จะเริ่ม​ 'รัก'​ อีกสักครั้ง​

เกิดใหม่ในโลกนิทานพื้นบ้านกับแฟนทั้งที แต่เธอดันเกิดเป็นเมียเศรษฐี แต่เขาดันมาเกิดเป็นเป็ดซะงั้น แต่ตามเนื้อเรื่องเดิมเธอจะโดนฆ่ารอบแล้วรอบเล่างั้นเหรอ? งั้นเขาจะพยายามปกป้องเธอให้ได้!

บทกวีแห่งขุนเขา... บันทึกเรื่องราวที่กาลเวลาไม่อาจลบเลือน

"ชาติก่อน... ร่างกายที่อ่อนแอขังเธอไว้บนเตียงโรงพยาบาลจนวินาทีสุดท้าย"​เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง 'ดาริน' กลับอยู่ในร่างของ 'โซเฟีย' ทารกน้อยที่ถูกทิ้งให้ตายกลางป่าอาถรรพ์อันหนาวเหน็บ ท่ามกลางเสียงคำราม

"เวลาเปลี่ยน ชีวิตเปลี่ยน... และเราก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป บันทึกรักต่างแดนที่กะเทาะเปลือกความจริงของคำว่ารักและการเติบโต"

"ดีใจมากงั้นเหรอที่ได้ตีตราจองฉัน?" น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่า ด้วยโทสะที่พยายามเสแสร้ง "

“ใครๆ ก็เรียกเธอว่า ‘นางร้าย’ พวกเขาเห็นแค่ความหยิ่งผยองในแววตา...แต่ผมเห็นความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่หลังกำแพงน้ำแข็ง พวกเขาได้ยินแค่คำพูดเชือดเฉือน...แต่ผมได้ยินเสียงหัวใจที่โหยหาใครสักคน พวกเขาตัดสิน