ถ้าคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่จะได้รักคุณ ผมยอมตายตอนนี้ซะดีกว่า... km

'แยม' เด็กนิเทศฯปีสาม ไม่เคยรัก และไม่รู้จักความรัก ตลอดชีวิตไม่เคยคิดว่าต้องการจะรู้จัก แต่การเจอ 'เป๊ก' เด็กสถาปัตย์เพื่อนของเพื่อนในคาบเรียนวิชาปรัชญา ก็ทำให้โลกของเขาเปลี่ยนไป

คนกล่าวขานว่าตัวเรานั้นน่ากลัว โหดเหี้ยมและอำมหิต ตำนานที่กล่าวถึงเราล้วนว่าเช่นนั้น พวกเจ้าเชื่อนิทานปรัมปราไร้แก่นสารนี้หรือ?

ทั้งที่ไม่คิดว่าตัวเองอยู่คนเดียวได้ ชินกับความเหงา แต่ทุกอย่างกลับพังลงเมื่อคุณเข้ามา

ท้องนภาต้องอยู่คู่กับเมฆ หากขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปโลกนี้คงผิดเพี้ยน เพราะอย่างนั้น เมฆาและฟ้าคราม ก็ต้องอยู่คู่กัน ใช่ไหม?

ทำไมฉันต้องทาอยู่กับตาบ้านี้ด้วย!!!!

Maybe I just expect too much

ในชีวิตวัยเรียนของผมคงจะไม่มีอะไรน่ายินดีไปกว่าการที่ คนที่เราแอบชอบหันกลับมาชอบเรากลับอีกแล้ว แถมคนที่ผมดันไปชอบยังไม่มีวี่เเววว่าจะสนใจผมด้วยซ้ำ...

ตื่นมาในร่างของตัวเองมาทุกวันใครจะรู้ว่าสักวันจะตื่นมาในร่างคนอื่น ชาติที่แล้วไม่รู้ไปสร้างเวรสร้างกรรมอะไรหนักหนา ชาตินี้ถึงต้องชดใช้ให้เจ้ากรรมนายเวรที่ไม่รู้เลยว่าคือใครสร้างไว้ตอนไหนก็ยังงง

ฉันจะอยู่ข้างคุณ เมื่อยามไม่เหลือใคร

:หนูเป็นของแด๊ดดี๊คนเดียว​ :แด๊ดดี๊ก็เป็นของหนูคนเดียว

"มึงบอกว่ามันช้าใช่ป่ะ" "กูว่ามันเอ๋อมากกว่า"

พรินซ์ดาราหนุ่มผู้ที่ได้รับบทบาทร่าเริงแสนดีรอยยิ้มทรงเสน่ห์หากแต่เบื้องหลังกลับมีแต่รอยยิ้มรอยน้ำตาถูกซ่อนไว้การพบเจอคนที่ทั้งรักทั้งเกลียดอีกครั้งเป็นการเริ่มใหม่หรือจะเจ็บปวดกว่าเดิม

“แตะต้องได้…ร่างกายก็อุ่น…หัวใจก็เต้น” เอ็นเงยขึ้นมองร่างสูงของชายหนุ่มรูปงามผมยาวด้วยรอยยิ้มที่เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว และถามคนที่ตัวเองสัมผัสอยู่อีกครั้งว่า “งั้นคุณก็เป็นมนุษย์เหมือนกันสินะ?”

คนธรรมดา สองคน ในเวลาที่พอดี ในจังหวะที่พอเหมาะ ถูกที่ ถูกเวลา นิยายสายละมุน ที่อ่านแล้วอุ่นหัวใจ

พี่ครับสำหรับผมน่ะความสนิทของเรามีค่าเเค่ 1% เท่านั้นแหละ...

อันเก่า "[SF โน่ริท] คลัง FIC.." พอดีโดนแบนทั้งบทความ ไม่มีที่ลง เลยเปิดใหม่ ไม่อยากรบกวนเรื่องยาวครับ ^^

พี่คนนั้นไงแกที่เดินมาจิ้มแก้มน้องคนนี้อ่ะ

เขาโดนหาว่าเป็นเด็กเสี่ย.. เขาโดนหาว่าเป็นเมียเพื่อน.. เขาโดนหาว่าเป็นเกย์ "เราชื่อข้าว! ไม่ได้ชื่อกาวเข้! และไม่ได้เป็นเกย์ด้วย!"