- 41
- 1.43K
- 1
- 0 (0)
เมื่อโชคชะตาลิขิตให้เขาเกิดมาไร้พลัง...แต่สายเลือดที่หลับใหลกลับเรียกร้องหาบัลลังก์ที่เหนือกว่าทวยเทพ!
เมื่อโชคชะตาลิขิตให้เขาเกิดมาไร้พลัง...แต่สายเลือดที่หลับใหลกลับเรียกร้องหาบัลลังก์ที่เหนือกว่าทวยเทพ!
ในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก เขาจะต้อง แข็งแกร่งที่สุด เพื่อแก้แค้นผู้พรากทุกสิ่ง และปกป้องคนที่เขารัก… พร้อมค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ใน พลังของเทพเจ้าและอดีตโลกโบราณ นี่คือเรื่องราวของความโหดร้าย, มิตรภ
พรหมลิขิตเหยียบย่ำเขาให้ต่ำต้อย สวรรค์สาปเขาให้ไร้พรสวรรค์ ฝึกฝนมิได้แม้ก้าวเดียว แต่เมื่อชะตาถูกเขียนด้วยหมึกปลอม—เขาจะเป็นผู้ฉีกม้วนฟ้าเสียเอง เฉินหยวน เด็กหนุ่มไร้ชื่อในตระกูลใหญ่ กลับเป็นผู้ถือคร
ธาตุพฤกษาถูกลืม... จิตกระบี่ที่แตกสลาย... เด็กหนุ่มหนึ่งเดียว ผู้จะใช้ ‘กระบี่ไม้’ ท้าทายสวรรค์!

ตอนว่างๆเจ้านั่นโคตรชิล นั่งใต้ต้นแปะก๊วย มองวิวไกลๆ เห็นแต่เมฆหมอกกับฝุ่นควัน พรวนดินไป ฟังเสียงน้ำในลำธารไป แล้วก็ตีดาบข้างกองไฟ.
จากเด็กหนุ่มอ่อนแอ สู่ผู้ถือหอกที่แม้สวรรค์ยังต้องหลบทาง! ทุกก้าวคือคำท้าทาย ทุกท่าหอกคือประกาศิต เมื่อหอกตั้งตรง ฟ้าย่อมสั่นคลอน ดินย่อมสะเทือน โลกทั้งผืน…จะต้องจารึกชื่อของเขา!
หลังจากท่านอาจารย์วัย 130 ปีจากโลกนี้ไป เคล็ดวิชาสุดท้ายที่ทิ้งไว้ให้คือแก่นแท้ของ ‘ศาสตร์ลับแห่งสวรรค์’ แต่มันดันเป็นแค่ IP กับพาสเวิร์ดของแอพพลิเคชั่นไลฟ์สดเนี่ยนะ?
หงหวง:ก่อนจักรวาลยุคก่อนประวัติศาสตร์ คือ จักรวาลยุคแห่งความโกลาหล ก่อนยุคจักรวาลแห่งความโกลาหล คือ จักรวาลยุคแห่งความว่างเปล่า
เมื่อคัมภีร์มาประกบ…หัวใจก็สั่นไหว เมื่อความรักเบ่งบาน…ความตายก็ตามติด--อย่าบีบให้ข้าหวนคืนสู่บัลลังก์เงาปีศาจ—เพราะคราวนี้… ข้าจะเช็คบิลทุกคน ไม่ละเว้นสักวิญญาณ
ชีวิตของ 'ไป๋เหยียน' ตัวประกอบไร้ค่าในนิยายกำลังภายใน ควรจะเป็นแค่ชาวสวนผักธรรมดาๆ แต่ไหงกลายเป็นว่าจู่ๆ เขาต้องแบกรับตำแหน่ง 'เจ้าสำนักมาร' ไปได้เนี่ย? ไม่ต้องบู๊ ไม่ต้องบุ๋น แค่ใช้ชีวิตเอื่อยๆ...
แม้ภายนอกจะห่อหุ้มด้วยหนังมนุษย์ แต่ในกายกลับไหลเวียนด้วยเลือดอสูร...แล้วข้านับเป็นอะไรกัน?
บนเส้นทางที่วิถีเซียนนั้นสาบสูญ หลายชนเผ่ามีศักยภาพของตัวเอง เส้นทางสู่การเป็นเทพจึงเปิดกว้าง ชายหนุ่มที่เกิดใหม่เป็นเด็กรับใช้ในหุบสายฟ้าฟาด เขาจะเปิดเส้นทางสู่การกลายเป็นเซียนได้อย่างไร โปรดติดตาม

จากเด็กหนุ่มผู้มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ สู่การเป็นมหาเซียนที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ แต่เมื่อแสงแห่งความรุ่งโรจน์สาดส่องถึงขีดสุด ตัวของมหาเซียนกลับหายตัวเขากลีบเมฆดุจว่าตัวตนของเขานั้นมิเคยดำรงอยู่
ความแข็งแกร่งคือความถูกต้องอันสมบูรณ์ คนที่ใช้พลังเพื่อผู้อื่นจะถูกเรียกว่าธรรมะหรือเทพแล้วแต่จะพรรณนา ถ้าใช้เพื่อตัวเอง มันคือ ปีศาจ ร้าย
ผู้ถูกหักหลังครองสมบัติชีวิตและความตาย ย้อนกลับมาเกิดใหม่ เพื่อพิชิตสวรรค์!