นิยายจบล่าสุด

เขียนได้ดี

นี่เป็นนิยายเรื่องยาวกำลังภายในงานดี ดีระดับไหน ? ก็ระดับที่ผมอ่านได้ต่อเนื่องถึงตอนที่ 1,362 แบบไม่กดข้ามไปสักตอน อ่านหมด ไม่รู้สึกเบื่อ พึงพอใจกับเนื้อหาส่วนใหญ่ บอกแค่นี้ก็สื่อได้แล้วว่ามันดีขนาดไหน แน่นอนว่ามีข้อไม่ชอบ แต่บอกไว้ก่อนว่านี่เป็นแค่ข้อไม่ชอบที่เกิดหลังข้อดีมากมาย นิยายมันลากยาวมาได้ตั้ง 1,362 ตอนไม่แปลกหากจะเกิดข้อไม่ชอบบ้าง 1. เนื้อเรื่องดำเนินแบบเส้นเดียว ไม่มีเส้นขนาน เจียงผิงอันฝ่าทะลุระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ เปรียบดั่งผู้ฝึกตนที่กลายเป็นเทพเจ้า แต่เขาก็ยังใช้ชีวิตแบบผู้ฝึกตนทั่วไป ไม่มีเล่าแง่มุมต่าง ๆ ว่ามาถึงขั้นบำเพ็ญนี้ได้แล้ว ได้อะไร ช่วยเหลือภพภูมินึงได้หลังสู้กับศัตรูคนนึงกว่า 500 ปี คนในภพภูมิมองเห็นตลอด แต่จบแล้วก็กลับบ้านเลย ไม่เล่าว่าคนที่ถูกช่วยมีปฏิกิริยาอะไรบ้าง พอเลื่อนระดับการบำเพ็ญไปสูงมากในภพภูมิ 1 ก็ย้ายไปฝึกต่อในภพภูมิ 2 ที่กฎเกณฑ์หนาแน่นกว่าจนแสดงพลังแบบในภพภูมิ 1 ไม่ได้ เหมือนโดนเนิร์ฟกลายเป็นผู้ฝึกตนระดับต่ำ แล้ววนซ้ำลูปเดิม สู่ภพภูมิ 3 และ 4 ที่เล่าแค่การฝึกอย่างเดียว ทำให้มองออกจริง ๆ ว่าแค่ขยายสเกลระดับบำเพ็ญแค่เพราะอยากให้เนื้อเรื่องดำเนินต่อ แต่ไม่มีเลี้ยวไปเล่าเลยว่ามาได้ขนาดนี้แล้วทำอะไรได้บ้าง หากเอาบทการต่อการต่อสู้ช่วงตอน 100 ไปเทียบกับตอน 1,300 แล้วไม่บอกระดับการบำเพ็ญก็ไม่เห็นถึงความต่างเลย 2. เรื่องนางเอก ข้อดีของเนื้อเรื่องคือ ช่วง 1,000 ตอนแรกมักดำเนินไปแบบไม่คาดคิด ปูให้ไปภูเขา คนอ่านก็คิดว่าจะไปภูเขา แต่พอเนื้อเรื่องจริงพาลงแม่น้ำมันมักสร้างความตราตึงที่ทำให้สนุกเพราะเดาไม่ได้ว่ามันจะมาอีหรอบนี้ เจียงผิงอันสนิทสนมกับเมิ่งจิง เราก็คิดว่าพวกเขาคงลงเอยกัน แต่เขาดันไปโดนตัวประกอบจากกลุ่มมืดจับกดตอนอ่อนเพลียจนมีลูกคนแรกด้วยกัน ผมเรียกเธอว่านาง G กันสปอยล์ บทปูความสัมพันธ์ของทั้งสองมาพักนึง อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจมากแต่บทบาทของ G กลับกลายเป็นตัวประกอบในภายหลัง มีอีกคนนึง ผู้อาวุโสจากราชวงศ์ C ที่เคยแต่งงาน มีลูก มีหลาน เหลน ฯลฯ ตอนแรกปูมาเหมือนอาจารย์ ขอเรียกว่าแม่นาง C เผชิญเรื่องต่าง ๆ ด้วยกันกระทั่งกลายเป็นคู่บำเพ็ญกัน ตอนแรกคิดว่าหยอดมาขำ ๆ คนอ่านก็เตรียมใจไว้แล้วว่าแม้จะถูกทำให้หวังมาก แต่นี่มันย่าทวดของเพื่อนเลยนะ คงไม่มีทาง เพราะงั้นพอเห็นมันเกิดขึ้นจริงผมเลยประทับใจมาก นาง G กับ C ปูบทคู่กันกับพี่เจียงมาดีขนาดนี้ จู่ ๆ กลับหายไปเลย กลายเป็นแค่ตัวประกอบ เมิ่งจิงนังนั่นยังมีบทมากกว่า แต่มาเหนือสุดคือนางเซียนรุ่นพี่นั่นจากภพภูมิที่ 3 ที่พี่เจียงเดินทางไปถึง สร้างนางเอกดี ๆ มาทิ้งขว้าง เปลี่ยนไปเรื่อยมันน่าแค้นใจมาก จริง ๆ ก็ไม่ถึงกับทิ้งขว้าง มีเขียนบอกมุมเล็ก ๆ อยู่ว่าพวกเขาใช้ชีวิตด้วยกัน แค่ไม่มีบท เนื้อหาเทไปทางการฝึกฝนของพี่เจียงแบบ 99.84% นาง G, C รอไป 300 ตอนถึงมีบทพูดคำนึง เรื่องจริงผมไม่ได้โม้ 3. การเทเนื้อหา หากตะกร้านิยายเรื่องนี้ใส่ไข่ได้ 10 ใบ, บทต่อสู้คือไข่ 8 ใบ, ใน 100 ตอนต่อสู้ไปสัก 60 ตอน คู่ต่อสู้นึงสู้กัน 2 - 5 ตอน (ส่วนใหญ่ 2 ตอน) แต่พอมีบทอื่นก็เขียนข้ามห้วน ๆ แบบ ต้องไปฝึกสัก 100 ปีนะ แต่จะแยกอวตารไปใช้ชีวิตกับครอบครัว จบ ไม่เล่ามุมครอบครัว เล่าตอนพี่เจียงฝึกหนักในแดนนรกคนเดียวดีกว่า, ในช่วง 1,000 ตอนแรกสัมผัสได้ว่าเขาคุมโทนได้ดี มีบทพักเล่นพนันศิลา ใช้เวลากับคนรอบตัวจุก ๆ 3 - 5 ตอน ไม่มีต่อสู้อะไรแทรกเข้ามา แต่- โอะ เขียนต่อไม่ได้แล้ว โดนจำกัด

Ffffooooo

ติดตามอ่านแล้วสนุก

ตื่นเต้นเร้าใจสนุกสนาน

น่าติดตาม

อ่านสนุกมากครับ

เนื้อหาแปลกใหม่ น่าสนใจเส้นเรื่อง น่าจะมีเรื่องการเมือง และยุทธภพ สงสัยว่าจะลงต่อไหม

เรื่องราวเหมือนนิยายทั่วๆ ไป แต่เขียนได้กระชับ สนุก น่าติดตาม

ปิดตอนแล้วหรอคะ เพิ่งมาอ่าน กำลังสนุก

อ่านเอามันส์สนุกสนานน่าติดตาม

ดีดีดีสนุก

แปลดีอ่านเพลินมาก คำผิดแทบไม่มีให้เห็นเลย เนื้อเรื่องน่าติดตาม รู้สึกว่าลงสองตอนต่อวันยังน้อยไปเลย 555

สนุกดี

สนุกมาก

ดี น่าสนใจ น่าติดตาม

สนุกมากเนื้อเรื่องดีคะ

สนุกมากครับ

นิยายสนุกมากค่ะ มีลงซ้ำกัน2ตอน อยากอ่านต่อแต่เพจดันปลิวไปแล้ว

สนุกมาก