เมื่อยอดอัจฉริยะของแผ่นดินได้โอกาสฟื้นคืนพลัง ทั้งพรสวรรค์อันสูงส่ง… ปราณมหาศาล… บุรุษแห่งสวรรค์ราชันเทพสงครามจึงก่อกำเนิดขึ้น!

ร่างไร้วิญญาณในตรอกมืดกลับตื่นขึ้นอีกครั้ง เมื่อวิญญาณดวงหนึ่งเข้ามาสิงสถิต จากผู้ถูกทอดทิ้ง เขาจะก้าวสู่เส้นทางสงคราม และเขียนตำนานเทพจักรพรรดิด้วยมือตนเอง

ยามเหมันตฤดูอันหนาวเหน็บ สวี่ไท่ผิงสูญเสียคนสำคัญไปอย่างไม่มีวันหวนคืน ทว่าในวันเดียวกัน เขาก็ได้รับสิ่งล้ำค่าสิ่งหนึ่ง และสิ่งนั้นได้แปรผันชีวิตของเขาไปตลอดกาล…

“หลิวอู๋เสีย” “จักรพรรดิเซียนผู้ยิ่งใหญ่” แต่ต้องมาอยู่ในร่าง 'เขยสวะ' ที่บิดามารดาหายสาบสูญ ร่างเดิมนี้เหลวไหลไร้สาระ แต่การเกิดใหม่ครั้งนี้มาพร้อมกับ ติ่งเทพอาวุธสวรรค์ที่จะดูดกลืนทุกสรรพสิ่ง!

เพื่อรักษามารดา เขาดั้นด้นขึ้นเขาแห่งสัตว์อสูรที่น่าหวาดกลัว จนได้พบกับลูกปัดวิเศษที่จะเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล!

เมื่อการลบตัวตนผิดพลาด จิตหนึ่งจึงตื่นขึ้นในโลกเซียนเสมือนใจกลางดาว ท่ามกลางจอมยุทธ์ และวิชาที่บิดเบี้ยว เขาต้องใช้ความจำปริศนาผสานพลังชี่ เพื่อก้าวข้ามความจริงและลบทุกตัวตนให้เหลือศูนย์!

เบื้องหลังหอหมอกพิรุณ เป็นเพียงคุณชาย(แสร้ง)เสเพลคนหนึ่งเองหรือ!

เฉินม่อไป๋ นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 ของโรงเรียนมัธยมปลายเซียนหมายเลข 5 กำลังตั้งใจเตรียมตัวสอบเข้าวิทยาลัยเต๋าชั้นนำ โดยมีเป้าหมายคือ พัฒนาโลกใหม่

สมบัติสืบทอดจากบรรพชนได้เปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล… อีกไม่นานตระกูลลู่จะฟื้นคืนสู่อันดับหนึ่งของใต้หล้าให้จงได้!

เมื่ออยู่ในยุคที่เทพรบมาร ธรรมะและอธรรม ชีวิตคนธรรมดาก็ไม่ต่างอะไรกับหนอนแมลง ชะตากรรมของยุทธภพนั้นจึงยากเกินคาดเดา !

เมื่อเงาของกะโหลกเทวะแผ่คลุมยุทธภพ และราชสำนักเริ่มขยับหมากจากเบื้องหลัง เซิ่งเซียงอี้ต้องเผชิญศัตรูที่มิใช่เพียงยอดฝีมือ หากคือความลับเมื่อสิบปีก่อนซึ่งอาจเปลี่ยนชะตาทั้งใต้หล้า.

ในโลกที่ผู้ไร้รากวิญญาณเป็นได้เพียงเศษดิน เฟยซานกลับถูกศิลาตรวจพบว่ามีรากวิญญาณระดับสวรรค์ที่ไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์ขึ้นมาทว่ามันมาตอนที่เขาอายุ 100 ปี พอดีน่ะสิ…

เมื่อพนักงานออฟฟิศผู้บ้างานจนตาย ต้องมาเกิดใหม่ในร่างของ 'กงจื่อสี่' คุณชายสี่แห่งพรรคมารทมิฬ ทายาทสายเลือดตรงที่วันๆ เอาแต่เสพสุรานารีจนถูกตราหน้าว่าเป็น 'ขยะ' ของพรรค "ยิ่งขี้เกียจยิ่งไร้เทียมทาน"

หลี่ฉางอัน คือชายหนุ่มผู้ทะลุมิติมาพร้อมระบบสุดโกง แต่แทนที่จะออกไปสร้างชื่อในยุทธภพ เขากลับขอใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ในเมืองเล็กๆ เปิดบ้านเช่า และมีความสุขกับการ "เช็คอิน"

“ เชื่อข้าเถอะ เป็นราชันมารถึงจะมีอนาคต” “ไม่เอา ข้าอยากเป็นคนดี”

แปดปีก่อนเขาเป็นเพียงเด็กตาบอดชะตาอาภัพ แปดปีต่อมาเขาแบกโลงกระบี่ท่องไปทั่วยุทธภพ

คืนหนึ่งถึงคราวของโม่หลงเฉินที่จะส่งมอบโอสถที่เขากลั่นตามภารกิจของนิกาย เหล่าศิษย์ที่มาเอาโอสถต่างก็ครุ่นคิดอย่างหนักขณะมองดูหม้อซุปไก่แสนอร่อยตรงหน้า เหล่าศิษย์ : ตรงไหนกันที่มันถูกเรียกว่าโอสถ?

นางมิใช่เปลวเพลิงที่เผาผลาญโชติช่วง แต่นางคือ "สายธาร" ที่เยือกเย็น ลึกล้ำ และทรงพลัง พร้อมจะถาโถมพัดพาอุปสรรค กลืนกินสรรพสิ่ง และสยบมารนับหมื่นให้สยบแทบเท้า "ชีวิตข้า ข้าขอลิขิตเอง"

ข้าคือจอมมาร... แต่ทุกครั้งที่ลงมือฆ่า ผู้คนกลับร้องไห้ซาบซึ้งและเรียกข้าว่า "เซียนผู้ทรงธรรม" ยิ่งอธิบาย...ยิ่งไม่มีใครเชื่อ

ถิงถิงในร่างตัวร้ายเพื่อหลีกเลี่ยง BAD END จำเป็นต้องหนีออกจากสำนักเป่ยโตวกลับสู่ตระกลูอวี้เพื่อใช้ชีวิตอย่างอิสระบนกองเงินกองทองให้สมกับวาสนาที่ได้รับมาแต่ทุกอย่างกลับพังทลายเมื่อพระเอกดันเล่นนอกบท!