- 74
- 17.26K
- 69
- 5.0 (1)
"อย่าได้ฝันว่าชีวิตเธอจะมีความสุข ต่อให้หนีไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว ฉันก็จะไปลากเธอกลับมา" ประกาศิตจากผู้ชายใจร้ายทำเอาหัวใจดวงน้อยแทบแหลกสลาย เธอยิ้มขื่นน้ำตาจวนเจียนจะไหลลงเต็มที
"อย่าได้ฝันว่าชีวิตเธอจะมีความสุข ต่อให้หนีไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว ฉันก็จะไปลากเธอกลับมา" ประกาศิตจากผู้ชายใจร้ายทำเอาหัวใจดวงน้อยแทบแหลกสลาย เธอยิ้มขื่นน้ำตาจวนเจียนจะไหลลงเต็มที
เมื่อกำแพงน้ำแข็งที่มังกรหนุ่มสร้างมาทั้งชีวิต กลับพังทลายลงเพียงเพราะรอยยิ้มเดียวของเธอ
ตะวันดวงเดียวในชีวิต ยังสาดแสงให้ชีวิตเธอสว่างไสวไม่เลือนราง
เพราะความเข้าใจผิดเขาจึงจับตัวหล่อนมาทรมานให้หายแค้น เพราะหล่อนโชคร้ายหน้าตาดันไปเหมือนกับผู้หญิงคนนั้น แต่ก็แค่คนหน้าเหมือน ยังไงหล่อนก็ไม่ยอมจำนนแน่! จะต้องหาทางหนีไปจากผู้ชายใจคอโหดร้ายคนนี้ให้ได้
เหตุพลิกผันในชีวิตทำให้เกล้ามาลาตกอยู่ในสถานะเมียเก็บ เเต่เธอต้องหนีไปให้พ้น เเม้จะรักเเสงภาณุมากเพียงใดก็ตาม
เพียงชั่วคราวในความสัมพันธ์...กลับกลายเป็นรักชั่วนิรันดร์ที่ไม่มีวันลบเลือน
“ไม่ต้องเข้มแข็งนักหรอก ตัวก็แค่นี้ จะแบกอะไรมากมายไว้คนเดียวกัน” “...” “พึ่งพาผมบ้างก็ได้ เสนอตัวเข้ามาให้ชาร์ตพลังขนาดนี้แล้วน่ะ”
“เชื่อใจฉันรึเปล่า?” มีเหตุผลอะไรที่จะไม่เชื่อใจเขา ต่อให้ต้องขึ้นเขาลงห้วยขอเพียงเขาเป็นผู้นำทาง หล่อนก็พร้อมติดตามโดยไม่มีข้อกังขาใดๆ หากจะรอดก็ต้องรอดด้วยกัน หากต้องตายก็แค่ตายด้วยกันเท่านั้นเอง
ต้องเลือกระหว่าง “ความปลอดภัย” กับ “ความรัก” เรื่องราวของ ครูสาวที่กลัวเครื่องแบบ กับตำรวจหนุ่มที่ไม่เคยกลัวอันตราย ยกเว้นเพียงอย่างเดียว กลัวว่าจะปกป้องเธอไว้ไม่ได้...
เขามันก็แค่เด็กวัด ส่วนเธอเป็นถึงลูกสาวของนักธุรกิจเบอร์ต้นของประเทศ หมาวัดอย่างเขาขอแค่ได้แอบรักเธอก็พอ
เมื่อ Single Dad กับ Single Mom มาพบกันที่...โรงเรียนอนุบาลผลิรัก II มี E-book
[เรื่องของเรา อย่าบอกใครนะ] คือประโยค ‘จุดเริ่มต้น’ ของเรื่องราวทั้งหมด เรื่องราวความรักลับๆ ของเธอและเขาจะเป็นยังไง พวกเรามาช่วยลุ้นไปด้วยกันเถอะ!! (Ryoma ♡ Sakuno)
จะเป็นเพราะโชคชะตาหรือพรหมลิขิต ชีวิตเราก็มีกันและกัน
เพราะโลกนี้ไม่มียาต้านความเสียใจ...เธอจึงใส่หัวใจลงในแคปซูลทุกเม็ด
“ไอรู้แล้วค่ะ... รู้แล้วว่าคิดถึง” “รู้แล้วก็ดี... งั้นเตรียมรับ ความคิดถึงของฉันให้ดีล่ะ รับรองว่าไอต้องจุก กับความคิดถึงของฉันแน่”
ในวันที่ชีวิตเดินเร็วเกินไป เธอได้พบผู้ชายคนหนึ่งที่เลือกเดินช้าข้างเธอ ไม่มีคำสัญญา ไม่มีความเร่งรัด มีเพียงประโยคเดิมที่เขาบอกเสมอว่า “ผมไม่ได้รีบครับ”
เมื่อเธอไม่ได้กลับมาให้เขารัก “ถ้าลูกฉันเป็นอะไรไปมากกว่านี้ฉันจะโทษคุณคนเดียว เอาลูกไปเลี้ยงยังดูแลไม่ได้แล้วจะเอาไปทำไม!”
เควิน:อาจจะลืมไปว่าครั้งหนึ่งเคยรู้จักกัน แต่ผมไม่เคยเลยที่จะลืมดวงตาคู่นี้ อลิซ:ลืมแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะค่ะ ระลึกได้ตอนนี้ก็ไม่มีความหมาย
สำหรับเขา ความถูกต้องมาก่อนคำว่า..รัก เขาจึง..ไม่กล้ารักเธอ สำหรับเธอ ความรักมาก่อน..สิ่งใด เธอจึง..รักเขา..หมดทั้งหัวใจ
“5ล้าน แลกกับการแต่งงานกับผม1ปี”