'ลูก' คือสิ่งเดียวที่ร้อยรัดเธอและเขาเอาไว้ด้วยกัน...

เขามีพี่สาวแท้ๆของเธอในใจ แต่เธอก็ซ่อนเขาไว้ในใจตลอดมาเช่นกัน จนวันที่พี่สาวเธอจากไปกระทันหันก่อนวันแต่งงาน ทิ้งไว้เพียงชายที่มีชีวิตอยู่ด้วยความเศร้า เธออยากทำให้เขาไปต่อได้ แม้ตัวเองจะเจ็บปวดก็ตาม

ตั้งปณิธานไว้แล้วว่าจะไม่มีเด็กเลี้ยงอีกต่อไป “ไหน ๆ คุณธรณ์ก็ต้องไปซื้อนอกบ้าน ซื้อหนูก็ได้นะคะ สะอาด ราคากันเอง เรียกใช้ได้เลย ประหยัดเวลาเดินทาง ประหยัดค่าโรงแรม เห็นไหมคะมีแต่ได้กับได้”

เพื่อนรักส่งตุ๊กตาเป็นของขวัญมาให้ ในคืนนั้นมันก็กลายเป็นคนจริงๆขึ้นมา แอบรักตุ๊กตาจะผิดไหมนะ

ครั้งหนึ่งเธอคือ “เดิมพัน” ที่จบด้วยหัวใจพัง สิบปีต่อมา—เธอปิดใจ เขามีทุกอย่างยกเว้นเธอ และครั้งนี้—เขาจะไม่ยอมแพ้

“คุณพาใครมาด้วยคะ” หล่อนเดินเข้ามาถามสามีที่พาหญิงแปลกหน้าขึ้นมาบนห้องหอของหล่อนกับเขา เตยหอม ปิ่นมนัส หรือเตยหอม วัย 25 ปี เธอแต่งงานกับสามีด้วยความจำเป็น เพราะบ้านของหล่อนต้องการเงินไปใช้หนี้...

หนึ่งคนถูกบังคับ หนึ่งคนแม้จะถูกบังคับแต่หัวใจนั่นเต็มใจที่จะได้เป็นเจ้าสาวของเขา และแน่นอนว่าการแต่งงานครั้งนี้ "ธรรพ์" ไม่ได้ยินดีกับมันเลยสักนิด ผิดจาก "กลิ่นจันทร์" แม้จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่หล่อ

แค่ความหวามไหวที่แสนอบอุ่น ยามที่พัดหลงเข้าไปอยู่ใกล้เขา แค่ความหลงใหลชั่วครู่ชั่วยาม ไม่ใช่...รัก ที่แค่สายลมนั้นเปลี่ยนทิศ เธอก็พร้อมจะกลับไป ไม่เหลือใคร...อีกครั้ง

พระจันทร์ดูโง่ในสายตาโลก แต่เธอรักเป็น เธอเติบโตมาในโลกที่อบอุ่น จนวันที่น้องชายแฝดตกอยู่ในอันตราย เธอจึงต้องก้าวเข้าสู่โลกมาเฟียและได้พบกับ หวังหานอี้ ชายผู้ขึ้นชื่อว่าโหด น่ากลัว และไม่ช่วยใครฟรี ๆ

บุรุษหนึ่งขึ้นชื่อว่ามีดวงชะตากินเมีย หนึ่งสตรีขึ้นชื่อว่าเป็นม่ายขันหมาก หากได้มาร่วมเรียงเคียงหมอนกลับกลายเป็นคู่สร้างคู่สมแห่งพระนคร

เธอไม่ใช่แค่สะใภ้จ้าว... แต่คือ 'มาดามเฟื่องนคร' เกียรติยศสร้างด้วยมือ ศักดิ์ศรีคือลมหายใจ ที่ใครก็ทำลายไม่ได้!

ไกรวี ถูกจ้างให้เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลเพื่อมาตกแต่งภายในโรงแรมเจ็ดดาวครึ่ง แต่เธอกับต้องมาตกเป็นของหวานยามว่างให้กับ มัคคีนท์ การ์เซีย แทน เพราะความเข้าใจผิดคิดว่าเธอคือของกำนัล "เงินนี้คงพอนะ..."

กิรณาตั้งใจจะหอบลูกไปก่อนที่ดลภัทรจะย้ายกลับมาเมืองไทย เธอไม่ต้องการให้เขาได้เจอลูก เธอกลัวว่าเขาจะแสดงท่าทางรังเกียจลูกของเธอ เธอกลัวว่ามันจะกลายเป็นภาพจำที่เลวร้ายฝังอยู่ในหัวใจดวงน้อย...

“ชูว์...เนี่ยผัวนะ” “ไม่ใช่!” หล่อนปฏิเสธทันควัน หึหึ ว้าย! จากนั้นครูสาวก็ถูกตวัดเหวี่ยงร่างยกอุ้มขึ้นพาดบนไหล่หนาทันที ปากน้อยร้องขอความช่วยเหลือ สองเท้าดิ้นไปมา มือเล็กทุบตีแผ่นหลังเปลือยของเทพ แต่

“ปล่อยฉันนะ ฉันบอกแล้วไง อย่ามาให้เห็นหน้าอีก” หล่อนดิ้นขัดขืน มือถูกดันร่างติดไปกับผนังปูน “แล้วคิดว่าพี่จะกลัวเหรอแป้ง คิดถึงพี่เหมือนที่พี่คิดถึงเราไหมทูนหัว อ่า...หอม” พูดพร้อมกับโน้มไปซุกจมูกโด่ง

"ขอโทษนะครับหมอ..." เขาพึมพำกับความเงียบ เสียงทุ้มต่ำนั้นแหบพร่ายิ่งกว่าตอนคุยกับเธอ "กาแฟแก้วนั้น...อาจจะเป็นสิ่งดีงามสิ่งเดียวที่คนอย่างผมมอบให้คุณได้"

เธอหนีการแต่งงาน เพราะรู้จักตัวเองดีพอ คนอย่างพิมพ์พฤกษา ถ้าไม่รักก็จะไม่ยอมฝืนใจ อุตส่าห์หนีจากการผูกมัด แต่สุดท้ายเธอกลับเป็นฝ่ายติดบ่วงพันธนาการนั้นเสียเอง

คุณหมอนพดลไม่ต้องการให้เขมินทร์ ต้องอยู่ในสภาพเหมือนตกนรกเช่นน้องสาวตัวเอง เขาจึงทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เธอต้องโดนคนอื่นดูถูกว่าเป็นเพียงของเล่นไฮโซ

เขมรุจี กีรติ สาวไทยใจกล้าบ้าบิ่นเข้าไปท้าทายอำนาจมืดของ มัคเคนท์ การ์เซีย กระทิงบ้าเลือด ความไม่ยอมแพ้เรื่องร้านทำให้เธอคิดหาวิธีสารพัดมาเพื่อเอาชนะเขา ต่างคนต่างไม่ยอม การแก้แค้นจึงเริ่มขึ้น...

“ เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกอิจฉา เขาเป็นทายาท "รุ่งบริรักษ์" เป็นลูกของแม่พิมพ์นาราคนเดียว ฉันจะไม่ให้เขามีความเกี่ยวข้องใดๆ กับตระกูล "เศวตพิทักษ์" ฉันจะเป็นทั้งพ่อและแม่แก่เขาเอง”

“สิ่งที่ฉันปรารถนามากกว่าการได้เขามาครอบครอง คือได้เห็นเพื่อนรักของฉันเปิดใจ…กล้าเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เราเพิ่งรู้จักกันห้าปี วันนั้นฉันจึงไม่ได้ไปร่วมงานแต่งของเธอ แต่ปีนี้…เธอต้องมีงานแต่งให้ได้นะ”