- 45
- 5.74K
- 75
- 5.0 (3)
เหล่าสัตว์ประหลาดบุกโลก เมืองล่มสลาย มนุษยชาติล่าถอย และความกลัวทำให้สิ่งมีชีวิตทุกชนิดมีชื่อเรียกเดียวว่า “สัตว์ประหลาด” หลังจากย้ายร่างมาอยู่ในยุคแห่งความโกลาหลนี้
เหล่าสัตว์ประหลาดบุกโลก เมืองล่มสลาย มนุษยชาติล่าถอย และความกลัวทำให้สิ่งมีชีวิตทุกชนิดมีชื่อเรียกเดียวว่า “สัตว์ประหลาด” หลังจากย้ายร่างมาอยู่ในยุคแห่งความโกลาหลนี้
ภายใต้ดวงตาที่ขุ่นมัวและหน้ามอมแมมของเด็กตีเหล็ก... คือสายเลือดทาร์แกเรียนที่ถูกทรยศ วิเซนย่ารู้ดีว่าโศกนาฏกรรมกำลังจะเริ่มขึ้น เธอรู้ว่าใครจะตาย และใครจะพินาศ
ฉันทุ่มเทเพื่อคนรุ่นหลัง แต่พวกเขากลับไม่เห็นค่า หลายปีต่อมา—การ์ป: สำเร็จได้เพราะพ่อไม่ฆ่าผม เซ็นโงคุ: กลัวตายด้วยหมัดเดียว สึรุ: เขาซ้อมฉันไม่ยั้ง โรเจอร์: ฉันไม่ได้โดนคนเดียวสินะ
13 ปีที่ไม่ได้ติดต่อกัน เขากลับมาพร้อมกับดวงตาสีดำแสนว่างเปล่า อบอวลด้วยกลิ่นอายของความตาย และ...ความโดดเดี่ยว
หลังเข้าเครื่องฉายความทรงจำ ทำไมครอบครัวที่ไม่เคยเหลียวแลถึงเริ่มตีสนิทกับฉันล่ะ ทุกคนที่เคยมองด้วยสายตารังเกลียด ตอนนี้ทำไมถึงมองด้วยสายตาเห็นใจ สงสารล่ะ? แล้วฉันเสกชุดเกราะมาได้ไงเนี่ย!?
เข้าปิดเทอมหน้าร้อนทั้งทีกำลังเที่ยวทะเลกับเพื่อนซี๊จะว่าไปที่นี่ที่ไหน เมื้อกี้ยังดำน้ำเล่นอยู่เลยไหงมาโผล่ในฐานทัพเรือกลางทะเลได้?
อ่านคำโปรยได้ในหน้าเรื่อง
เขาคือผลลัพธ์ของเลือดสองสาย— "นกฮูกตาเดียว" ผู้เป็นตำนาน กับ "ยมทูตสีขาว" แห่ง CCG เขาคือ ครึ่งของครึ่ง 'กูล'
เมื่อโลกที่ควรสงบสุขกลับกลายเป็นหายนะเมื่อไวรัสแพร่ระบาดไปทั่วโลก สาธารณสุขล่มสลายมนุษย์เค่นฆ่ากันเอง แล้วโลกจะเดินไปในทิสทางไหนต่อไป...
เกิดใหม่ทั้งทีอยากใช้ชีวิตสงบสุข เเต่ไหงถึงกลายเป็นอสูรรับใช้ได้เนี้ย ให้ตายสิพระเจ้า!
ผมอุตส่าห์ออกจากวงการผู้ใช้คุณไสยมาเปิดร้านกาแฟอยู่เงียบ ๆ แล้วเชียว ยังโดนตามไปทำงานอีกเรอะ ผมขออยู่อย่างสงบ ๆ บ้างไม่ได้หรือไง!
เมื่อเรื่องราวเทพนิยายจบลง มันจะกลายเป็นเรื่องราวสำหรับผู้ใหญ่ ดวลเดี่ยวกับอัลบัส ดัมเบิลดอร์? ตบจอมมาร? เรเวนทมิฬจะกางปีกปกคลุมโลกแห่งเวทมนตร์
แดดร้อน ฟ้าโปร่ง เสียงหริ่งเรไร ฤดูร้อนปีนั้นเปรียบดั่งพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของนักเรียนปี 1 จากโรงเรียนไสยเวทกรุงโตเกียว
โลกนี้ไม่ใช่ที่ของพวกเขา แต่สำหรับใครบางคน… มันคือที่เดียวที่เหลืออยู่
ฉันแค่ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำเท่านั้น ใครที่เข้ามาขว้าง...
การรวมตัวกันของผู้คนต่างจักรวาลที่ต้องไปทำภารกิจต่างๆ
( ไปดูในเนื้อเรื่องได้เลยครับ ไม่ใช่นิยายแปลนะบอกเลย)
P:นี้คาร์เมนเธอจำช่วงที่เราเจอกันครั้งแรกๆได้ไหม? C:จำได้สิตอนนั้นนายก็เป็นแค่คนธรรมดานิ P:แต่หลังจากนั้นมันก็ไม่ธรรมดาเพราะเธอแล้วนะ C:ก็จริงไม่งั้น้ราก็คงไม่มาอยู่นี้หลอกน่ะ P&C(:หันหน้ามามองคนอ่าน)
' คามินาริ เดนกิ ' จากไปในระหว่างปฏิบัติภารกิจด้วยวัยสิบแปดปีบริบูรณ์ ก่อนลืมตาตื่นอีกครั้งในโลกที่แตกต่าง และทุกอย่างกลับตาลปัตร
