เป็นคณิกาใครว่าไม่มีสิทธิ์รัก ถึงแม้มิได้ครอบครอง ตัวข้าขอแค่ได้รักท่านก็พอ

ลู่ฟางหนิงคือนางเอกนิยายที่โชคร้ายที่สุด เพราะชิงอวี้หลานบุรุษรูปงามแต่ใจทราม คือตำนานตัวร้ายที่จับฉลากได้บทพระเอก เจ้าของฉายา 'หลัวชั่ว' และคือคนเดียวกับที่ทำให้นางเอกนิยายเรื่องนี้ ต้องตายในตอนจบ...

หลังจากเหตุการณ์ลอบสังหาร ไป๋หลิ่งเฟยโดนลูกหลงจากเหตุการณ์ชุลมุนครั้งนั้น ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมานางก็ฝันถึงสถานที่แปลกประหลาดนานแรมปี ไหน ๆ ก็ฝันขนาดนี้แล้ว นางเอาเรื่องที่ฝันมาทำการค้าเลยแล้วกัน

“อี้เฉิน” แปลว่า พระจันทร์ และในชื่อของ “ลู่อ้ายเยว่” ก็มีคำว่าพระจันทร์เช่นกัน ทั้งคู่เป็นด้ายแดงของกันและกัน ต่อให้ต้องพลัดพรากก็จะตามครองคู่กัน ไม่แยกจาก เฉกเช่น วาสนานำพา บุหลันพานพบ

"หลันฮวา" ได้เกิดใหม่มาอยู่ในร่างของปีศาจผีเสื้อ ซึ่งเป็นเผ่าปีศาจชั้นต่ำสุดในภพมาร ทว่ากลับได้รับความไว้วางใจจากท่านประมุขให้เข้ามาดูแลกิจการหอวสันต์ ซึ่งเป็นหอคณิกา หนึ่งในกิจการสำคัญของภพมาร

นามของข้าคือ “หลี่เจินเจิน” สตรีที่ไม่เคยได้รับความรักไม่ว่าจะชาติภพใดก็ตาม…

เพราะความแตกต่างจากผู้อื่น ทำให้โดนรังแกตั้งแต่วัยเยาว์ จนกระทั่งเมื่อเติบใหญ่ "ฝูหนิงอัน" ถูกเนรเทศไปยังดินแดนห่างไกล เป็นเหตุให้นางพบกับเขา ผู้เปรียบดั่งดวงตะวัน

“มู่ฉิงซี” ต้องกลายเป็นเจ้าสาวที่ไม่ได้เต็มใจเพราะถูกส่งตัวไปแต่งงานแทนพี่สาว ไหนจะเจ้าบ่าวที่ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย แล้วหลังจากนี้ชีวิตของนางจะเป็นอย่างไรเล่า!?

"ไคเหวินจวิน" ได้หลุดเข้าไปอยู่ในนิยายเรื่องโปรดของเธอ แต่ดั๊น...ได้ไปอยู่ในร่างของนางเอก ว่าที่องค์จักรพรรดินีตกอับในอนาคต! ที่พระเอก อย่างองค์จักรพรรดิมิเหลียวแล! หล่อปานใดก็ขอไปซบอกพระรองดีกว่า!

จากท่านหญิงจากราชวงศ์ที่ล่มสลาย ชีวิตพลิกผันสู่การเป็นจ้าวยุทธ เหตุเพราะชายที่เป็นคู่หมั้นทารุณทุบตี ประเคนนางให้บุรุษอื่นย่ำยี หนี้แค้นในครั้งนี้นางจะต้องเอาคืน

การจากลายังไม่ใช่บทสรุป แต่คือการเริ่มต้นใหม่! ใครไม่เชื่อโชคชะตา แต่นางเชื่อ! สิบปีที่เสียไป นำสู่การกลับมาที่ไม่ธรรมดา อันลี่หลิน จะหาหนทางลงเอยที่น่าพอใจให้ตนเอง!

“ท่านจะเลือกผู้ใดระหว่าง ฮูหยินเช่นข้าที่อยู่กับท่านยามที่ท่านขึ้นชื่อว่าไร้ค่า หรือสตรีที่ใครๆมองว่าคู่ควร แต่บอกไว้ก่อนว่าข้าไม่อาจอยู่ร่วมกับสตรีผู้นั้นได้”

เจ้าบุรุษสมควรตายพวกนั้น พวกมันทำลายแผนการของข้าเสียจนย่อยยับไม่มีชิ้นดี ข้าจะตามล่าพวกเจ้า สับพวกเจ้าให้เป็นหมื่นๆ ชิ้น บดขยี้วิญญาณเจ้าให้เป็นผุยผง!

หลี่ซวงเจี้ยงจากบุตรีอัครเสนาบดีฝ่ายซ้าย สู่การเป็นสาวใช้เรือนในจวนอ๋องเจ็ด

ข้าๆต้องแต่งงานกับท่านอ๋องหรืออาจารย์ที่แสนจะเย็นชาคนนี้จริงๆหรอ แล้วทำไมข้าถึงต้องแต่งงานเพื่อมาเป็นชายาของอีตาขี้เก็กคนนี้ด้วยนะ

ขอวิงวอนต่อฟากฟ้าให้ข้าได้ย้อนกลับมาอีกครา หยางจินเฟิง…ความรักที่ข้ามีให้กับท่านมิเคยแปรเปลี่ยน แต่ความเคียดแค้นและชิงชังกลับสุมเป็นกองเพลิงไร้ทางดับมอด ข้าป๋ายลวี่หยาจะต้องสังหารท่านให้จงได้

เมื่อหนานโม่โม่ หญิงสาวยุคปัจจุบันที่หลุดเข้าไปเป็นตัวร้ายในนิยายยุค70ของพี่ชายที่เป็นคนเขียน เธอจะเอาตัวรอดจากการถูกลอบสังหารจากจอมพลได้อย่างไร

เมื่อความรักแปรเปลี่ยนเป็นความร้ายกาจ เขาแคลงใจว่าลูกในครรภ์ไม่ใช่เลือดเนื้อของตน จึงสั่งปลดนางจากพระสนมเป็นคนสามัญ ลงทัณฑ์ให้นางไปอยู่ตำหนักเย็น พร้อมกินยาขับเลือด ทุกข์ทรมานดั่งตายทั้งเป็น!

มิข้องเกี่ยวกับผู้ใด มิมีผู้ใดให้เกี่ยวข้อง ผ่านมาและผ่านไป สุดท้ายก็อยู่ผู้เดียวเหมือนอย่างเคย กระทั่งได้พบกับเจ้า…

'ตัวตลกเมืองหลวง' 'สตรีอัปลักษณ์' จ้าวเฟยหรงได้ยินคำเรียกเช่นนี้จนเบื่อหน่าย แต่ไม่คิดไม่ฝันว่าวันนึงนางจะได้ฉายา 'ฮูหยินโง่งม' แห่งจวนแม่ทัพมาด้วย!