จากหญิงงามล่มเมือง สู่บ่าวต่ำต้อยที่ถูกเหยียบย่ำ ซูเมิ่งหวนตังเอาตัวรอดออกจากเขี้ยวเล็บของผู้คน แม่ทัพใหญ่ผู้โหดเหี้ยมคือโอกาสรอด…หรือหายนะครั้งใหม่ของนาง?

เมื่อสตรีที่มีความองอาจดุดันและทะนงตนเหนือผู้คนมาปะทะกับจอมทัพผู้ออกศึกปราบปรามทุกสิ่งอย่างไร้พ่าย อะไรจะเกิดขึ้น

นิยายนักสืบอาจจะสืบหาคนร้ายหรือฆาตกร แต่นิยายเรื่องนี้คือการสืบหารักแท้ให้แก่ผู้ว่าจ้าง

"โธ่สวรรค์!!ข้าเป็นบุรุษนะ จะให้ข้าป้อนนมทารกผู้นี้ได้อย่างไร?!" ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวนำพา 'ภาระ' อันหนักอึ้งมาให้เทพบุพเพสันนิวาสผู้หล่อเหลาที่สุดในเก้าชั้นฟ้า "แล้วข้าจักหาแม่นมจากที่ได้เล่า?"

"เจ้าเรียกข้าสตรีร้ายกาจ... เพียงเพราะข้าเอาคืนเจ้า ที่พรากลมหายใจของข้าและครอบครัวข้าหรือ"

ชาติก่อนความรักถูกกีดกั้น ชาติที่สองทำผิดแล้วถูกสวรรค์ลงโทษ ชาติที่สาม…ข้าขอเลือกชะตาของตนเอง

อาการพูดติดอ่างของซือเยว่ไม่มีทางรักษาหาย นางต้องใช้ชีวิตอย่างหลบซ่อนแม้แต่ครอบครัวก็ยังหันหลังให้ แต่สุดท้ายสวรรค์ก็เห็นใจส่งนางเข้ามาเป็นสาวใช้ในวัง ทุกคนต่างใจดีกับนาง โดยเฉพาะ..ชินอ๋องผู้นั้น

ลำตัวใหญ่ยักษ์โอบรัดร่างบอบบางเอาไว้แน่น ก่อนที่ลำตัวที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีดำจะแปรเปลี่ยนเป็นผิวหนังของมนุษย์ ดวงตาดำขลับจ้องมองคนใต้ร่างด้วยแววตาลุ่มลึกก่อนที่ฝ่ามือร้อนจะลูบไล้ไปตามเรือนร่างของนาง

ในชาติก่อนเขาทำร้ายจิตใจนางสารพัดเพื่อให้นางตัดใจจากเขา แต่วันที่ไม่มีนางอยู่แล้วกลับทำให้เขาเจ็บเจียนตาย มาคิดได้ก็สายเกินไปแล้ว… แต่โชคชะตาให้โอกาสเขาได้แก้ตัวใหม่อีกครั้ง "อย่าจากข้าไปอีกเลย"

เพราะสนใจในตัวนางทำให้เขาตัดสินใจจับนางมาทำเมีย แรกๆก็กลั่นแกล้งนางได้อยู่หรอกแต่หลังๆมาคนที่โดนข่มเหงกลับเป็นตัวเขาเสียเอง "เจ้าคงยังไม่มีภรรยาสินะ" "ใช่ ทำไมหรือ" "โชคดียิ่งนัก"  ผัวะ!

หนิงเอ๋อและมารดาถูกใส่ร้ายและโดนขับไล่ออกจากจวน มารดาของนางกลัวว่านางจะลำบากจึงหาชายหนุ่มมาแต่งงานกับนางแต่ท่านแม่จะรู้ไหมว่าชายหนุ่มที่ท่านหามาทำให้ข้าลำบากยิ่งกว่าเดิมเสียอีก “หนิงเอ๋อของข้า….”

'นาง' คือเด็กกำพร้าที่ถูกจวนโหวรับมาเลี้ยงดู ส่วน 'เขา' คือพี่ชายผู้ไม่เคยไว้ใจใคร แต่สุดท้ายกลับเป็นตนเองที่พ่ายแพ้ให้กับรอยยิ้มอบอุ่นและแววตาไร้เดียงสานั่น

เหม่ยเหยาหญิงสาวอวบอ้วนผู้เป็นเป้าหมายของการกลั่นแกล้งจากเจี้ยงเฉิงมาตั้งแต่เด็ก แต่เมื่อโตขึ้นท่าทีที่เขามีต่อนางกลับเปลี่ยนไป "สัญญากับข้าว่าเจ้าจะไม่ใกล้ชิดกับบุรุษอื่นในระหว่างที่ข้าไม่อยู่"

นางคือคุณหนูแห่งหอคณิกาซึ่งถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีต่างจากเขาซึ่งเป็นเพียงคนเลี้ยงม้า ว่ากันตามตรงเขามีใจให้นางแต่เขาที่วันๆ อยู่แต่ในคอกม้าเนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลนจะเทียบกับนางผู้เลอโฉมได้อย่างไร

ผู้คนต่างขนานนามว่าเขาคืออ๋องปีศาจ มีเพียงนางเท่านั้นที่รู้ความลับของเขา อ๋องปีศาจที่ทุกคนต่างหวาดกลัวแท้จริงเป็นเพียงบุรุษอ่อนแอคนหนึ่งก็เท่านั้น

เขาเจอเหยื่อที่ถูกใจโดยบังเอิญ คิดไว้ว่าจะขุนให้อ้วนแล้วจับกลืนลงท้องทีหลังแต่ไฉนเรื่องทุกอย่างกลับพลิกผันไปหมดเช่นนี้ “ป้อนข้าหน่อยข้าหิวแล้ว”

ตระกูลหนึ่งสืบทอดเชื้อสายจากสัตว์เทพศักดิ์สิทธิ์ บุตรชายรุ่นสู่รุ่นจะมีพลังกำจัดสิ่งชั่วร้ายและปกป้องผู้คน เรื่องนี้เป็นความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้ สัตว์เทพที่น่าเกรงขามที่สุด...แมวส้ม

"แต่งเข้าจวนกั๋วกงเป็นฮูหยินเอกของข้ามีตรงไหนที่ไม่ดี ข้าจะเพิ่มค่าจ้างให้ด้วย จากที่เจ้าต้องทำอาหารไปอีกสามร้อยปีก็จะเหลือแค่หนึ่งร้อยห้าสิบปีเท่านั้น"

ปากร้ายเย็นชาปะทะแสบสันไม่เกรงฟ้าดิน! เมื่อคู่กัดยอม ‘หมั้น’ บังหน้าหวังใช้เป็นไม้กันหมา กะสลัดทิ้งทีหลังทว่าใจเริ่มสั่นไหว ศึกนอกต้องสู้ ศึกในก็น่าโมโห ใครจะถอนหมั้นได้ก่อน หรือใครจะแพ้ใจตัวเองกันแน่

"รสรักที่ว่าหอมหวาน ไฉนเลยรักของข้าทั้งชีวิตนี้กลับขมนัก"