นิยายจบล่าสุด

สนุกค่ะ

สำนวนการเล่าเรื่องสละสลวยมากเลยค่ะ ชอบการใช้คำ เป็นกำลังใจให้นะคะ

เขียนดีมากค่ะ มาให้กำลังใจไรต์

น่ารักค่ะ

เป็นอะไรที่อ่านเรื่อยๆสบายๆเหมาะที่จะเก็บเอาไว้ในความทรงจำ. อ่านเถอะคุณจะได้ความอบอุ่นกลับไป

น่าสนใจ...สนุก ลุ้น

สำนวน การแปล การใช้คำถือว่าดีเลยครับ อ่านง่าย เรียบเรียงออกมาโอเคเลย ขอบคุณครับ

ไม่ค่อยมีใครแต่งแบบนี้ ขอบคุณคะ ~~ เพลินมากคะ ~~ 5252535646555

ศัพท์สวยมาก

ขอบคุณ

ขอบคุณสำหรับเรื่องดีดี

รอคิดตามตอนต่อไปค่ะ

ตัดเขายังไม่ได้เลย

ชอบการบรรยาย ภาษาสวยงาม

สนุกดี ต้องติดตาม

สอนให้ทำความดี ผ่านเรื่องราวของทีมหลวงตาคง

สนุกดีครับ เรื่องราวผจญภัยของหลวงพ่อกับทีมงานครับ

รู้เรื่องราว ชีวิตในอดีตของเด็กใกล้วัด

การใช้ภาษา - มีปัญหาเรื่องการใช้คำที่มีวรรณยุกต์ ไม่แน่ใจว่าพิมพ์ผิดหรือเข้าใจว่าสะกดแบบนั้นจริงๆ คำที่ผิดบ่อยคือ ซิ จริงๆ ต้องเป็น สิ (เสียงต่ำ) ลองออกเสียงดูว่าประโยคนี้ควรใช้แบบไหน - เว้นวรรคกับการขึ้นย่อหน้าใหม่ไม่เรียบร้อย เวลาส่งเรียงความประกวดต้องจัดหน้าให้เรียบร้อยกว่านี้นะคะ - สำนวนภาษาที่ใช้ยังไม่เป็นธรรมชาติ แต่ยังอ่านรู้เรื่อง เข้าใจประเด็นที่ต้องการสื่อ การดำเนินเรื่อง - ปัญหาใหญ่ของเรื่องนี้คือเลือก "เด็กประถม 6" มาเล่าเรื่อง ซึ่งถือว่าเป็นตัวละครที่เด็กมาก และเลือกใช้มุมมองบุคคลที่ 1 ตามธรรมชาติแล้วสมองของเด็กวัยนี้จะเข้าใจประโยคสั้นๆ ประโยคความเดียวได้ แต่จะไม่เข้าใจประโยคที่ซับซ้อน ไม่สามารถคิดวิเคราะห์ได้เอง และไม่สามารถเรียบเรียงข้อมูลได้เป็นเรื่องเป็นราวอย่างที่เราเขียนออกมาแบบนี้ ควรเปลี่ยนไปใช้มุมมองแบบบุคคลที่ 3 เพื่อเลี่ยงปัญหาเรื่องความสมจริงดีกว่า - ขอชมเรื่องไอเดียการใช้เรียงความสองฉบับ (แม้จะดูไม่เข้ากับวัยของเด็ก) และเด็กเลือกอ่านเรียงความที่เป็นความจริงในวินาทีสุดท้าย แม้ว่าเรื่องนี้จะสั้นและไม่ค่อยมีเหตุการณ์ที่แสดงว่าพี่น้องคู่นี้รักกันมากแค่ไหน แต่เรียงความกลับช่วยอธิบายเรื่องราวต่างๆ ได้เยอะ ทำให้คนอ่านอินกับ "บทบาทของพี่ชายในฐานะแม่" ได้ดี เรื่องนี้ก็เลยได้เข้ารอบมา - แม้ว่าเราจะยังใช้ภาษาได้ไม่ค่อยดีนัก แต่จุดนั้นก็ช่วยไปเสริมเรียงความให้ดูสมจริงเหมือนเด็กเขียนมากขึ้น (ลำดับไม่มีแบบแผน, ประโยคที่ใช้เป็นประโยคความเดียว) ทำให้เรื่องดูสมจริง (ภาษายังไม่ถึงขั้นก็ใช่ว่าจะเป็นข้อเสียเสมอไปนะ) แม้ว่าเรื่องนี้จะมีจุดอ่อนตรงการเลือกตัวละครและการเล่าเรื่อง แต่โชคดีที่ยังมีพล็อตช่วยดันเรื่องขึ้นมา (ที่ให้เด็กอ่านเรียงความถึงพี่) เลยทำให้เรื่องนี้ผ่านเข้ารอบมาได้ในที่สุด

การใช้ภาษา - มีคำผิดเล็กน้อย เช่น เมาส์, ปลอบประโยน, ม่ามี๊ - มีปัญหาเรื่องการขยายประโยคยาวเกินไปอยู่ไม่กี่จุด แต่รวมๆ แล้วไม่ทำให้เสียอรรถรส (ตรงไหนบ้างเช็คจากคอมเม้นต์ที่จะส่งให้ในอีเมล์นะคะ) - บทสนทนาระหว่างตัวละครดูเป็นธรรมชาติดี การนำเสนอเรื่อง - เรื่องนี้เลี่ยงการพูดถึงแม่ที่แท้จริงด้วยการให้เพื่อนมาเป็นแม่แทน ซึ่งถือว่าเป็นไอเดียที่ดี แต่ยังนำเสนอได้ไม่สุด เพราะฐานะ 'แม่' ของแพรในเรื่องยังมาจากการประชดประชันของเพื่อนคนอื่น ไม่ได้มาจากพฤติกรรมจริงๆ ของเธอ ต้องดูว่ามีอะไรที่ "แม่" ทำได้แล้ว "เพื่อน" ทำไม่ได้ หยิบตรงนั้นออกมาสร้างเป็นเหตุการณ์ให้แพรต้องทำตามนั้น เรื่องถึงจะดูมีน้ำหนักมากขึ้น ตอนนี้สิ่งที่แพรทำยังดูเป็นเรื่องทั่วๆ ไปที่เพื่อนทำให้กันได้อยู่ รวมๆ แล้วเรื่องนี้ได้เปรียบตรงที่ภาษาดี แต่คะแนนจะหายเพราะยังนำเสนอความเป็นแม่ได้ไม่สุดเท่าเรื่องอื่น ดังนั้น ในอนาคตข้างหน้าสิ่งที่เราต้องปรับคือการวางพล็อตให้น่าสนใจ ตีโจทย์ให้แตก และตั้งเป้าให้ชัดเจนเลยว่าเราต้องการสื่อถึงอะไร