เมื่อเจ้าผู้สร้างโลกได้สร้างโลกใบใหม่พร้อมระบบน้องใหม่ที่มีหน้าที่แค่ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยไปวันๆ และหนูทดลองคนแรกที่ได้รับความกรุณาก็คือผมคนนี้!! "ขอให้ใช้ชีวิตเอื่อยเฉื่อยอย่างมีความสุขครับโฮสต์"

เมื่อสัญญาสองภพของสวรรค์และปีศาจคือโชคชะตาทำให้ผมต้องแต่งงานกับรัชทายาทเผ่าปีศาจ แต่ให้ตายเถอะพ่อคุณ ช่วยเลิกทำตัวเป็นก้อนน้ำแข็งเคลื่อนที่ให้น้อยลงหน่อย ถือว่าขอ!! “เหมือนลูกหมา” ไอ้รัชทายาท!!!!

จากพนักงานผู้มีมาม่าเป็นอาหารประทังชีวิต โชคชะตาพลิกผัน ข้ามกาลเวลามายังดินแดนต่างโลกเพื่อพบเจอกับคนที่เจอกันในฝันบ่อยๆ แถมยังต้องมาหาวิธีหลบหลีกมือปลาหมึกของราชาสุดหื่นนี่อีก บัดซบ!!

‘ ยิ้มแล้วน่ารักกว่าตอนทำท่าเบะปากจนหน้าบูดซะอีก เพราะงั้นก็ควรจะยิ้มดีกว่านะ ไอ้เด็กหน้าแมว ’ จากตอนนั้น จนถึงตอนนี้ คนที่ทำให้ผมยิ้มได้อย่างไม่มีเหตุผลก็ยังคงเป็นคุณ คุณคนเดิมเสมอมา :)

"พี่ทำยังไงผมถึงจะเลิกนกอะ ผมอยากมีผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลังเหมือนพี่" "มึงเลิกเป็นมึงซะสิ" เมื่อคนมึนมาทำปฏิกิริยากับคนซึนความไร้แก่นสารหาสาระไม่ได้จึงบังเกิด