เบื้องหลังความสงบสุข และรอยยิ้ม เสียงกรีดร้องคร่ำครวญยังคงดังก้อง เรียกร้องด้วยกิเลสโลภหลง ไขว่คว้าในอำนาจเหนือใคร แต่หารู้ไม่ นัยนามแห่งหายนะกำลังจะตื่นขึ้น… “สงคราม” จะกลับมา

"ใช่ว่าเราจะรักใครก็ได้ เราทั้งคู่" หนึ่งคนพูดทั้ง ๆ ที่กำลังร้องไห้เหมือนเด็ก ๆ "แต่ฉันเลือกแล้ว จะให้ทำยังไง" หนึ่งคนตอบกลับอย่างดึงดัน ความรักที่ขัดต่อสัญชาตญาณ มันคือสิ่งที่พวกเขาเลือกที่จะเป็น

เพราะความบิดเบี้ยว หรือเพราะความแค้น ? เพราะความรัก หรือเพราะความเห็นแก่ตัว ? เพราะความปรารถนา หรือเพราะความโลภ ? หรือเป็นเพราะความลุ่มหลงในอำนาจกันแน่ที่ต้อนมนุษย์สู่ความมืด

คุณเคยคิดไหม ? อะไรคือขีดจำกัดของการเป็นลูกที่ดี น้ำหนักสิ่งที่คุณควรทำ และสิ่งที่คุณอยากทำ น้ำหนักของความสุขกับน้ำหนักของหน้าที่ ลองมาฟังเรื่องของฉันดูไหม ?

นกฮูกคือสัญลักษณ์แห่งคำสาป นกฮูกผู้ฉวยชิงเอาโชคลาภไป นกฮูก... ผู้นำมาซึ่งความตาย เช่นนี้ใช่ไหมเจ้าจึงจากข้าไป ... เช่นนี้ใช่ไหมจึงเจ้าทอดทิ้งข้า... เพราะข้าเป็น "นกฮูก"