. . . เมื่อเพื่อนผมมันกำลังอยากมีความรัก ครั้งนี้คนไร้เเฟนเลยต้อง เพ้อ เพ้อกันให้หนัก มันเพ้อ มึงเพ้อ กูเพ้อ เพราะความเหงา

" . . . ฉันคิดว่าฉันกำลังป่วยเป็นโรคจูนิวเบียว . . . " อยู่ๆภาพที่เห็นมันก็เเปลกไป ฉันคิดว่า ฉันอาจจะ . . .

" เมิงเอาจริง " " โห้ เอา(?)เลยเหรอเมิงกูควรทำหน้าเเดง " " สลัดผักคุณมึงอย่าเล่นนี่มุกหรือหอยเเครง " " เอ่อๆโทษที เเต่กูเอาจริงโว๊ย " " เมิงกำลังเผาตัวเอง " " กูก็เผาพวกเมิงพร้อมกูเลย" " .. "

สุนัขรับใช้ผู้สื่อสัตย์ได้เเปลเปลี่ยนเป็นจิ้งจ้อกเจ้าเลห์ หญิงสาวอันเป็นทีรักยิ่งได้จมลงสู่ห้วงเเห่งความมืดมิด สุนัขรับใช้ผู้เเปลเปลี่ยนได้กระโจนลงไป อ่ามันก็เเค่นิทานน้ำเน่าก็เท่านั้นเองสิน่ะ

กาลครั้งหนึ่งเมื่อนานมาเเล้ว . . . เขาว่ากันว่ามีเด็กชายผู้ถูกสาป . . ได้พบกับเด็กชายคนหนึ่ง . . . เเละเขาสองคนก็ได้รักกัน . . . เเต่ ชั้งมันเถอะ เพราะคุณก็รู้ตอนจบของนิยายเรื่องนี้ดี

. . . อยากรู้ไหมว่านี้คือเรื่องอะไร ถ้าอยากรู้ก็เเปลฉันสิ เข้ามาอ่านฉันสิ มองฉันสิ อ่านฉันสิ เสพติดฉันสิ . . . เธอจะมีความพยยามเเค่ไหนกันเชียว . . . เเปลฉันสิ . . .

สำหรับคนที่จะเเต่งนิยาย

เรื่องราวเรื่องเล่าของสองมุมมองที่เเตกต่างเเละเเตกเเยกของสีขาวเเละสีดำ

นี้คือบันทึกเรื่องราวของผมที่ไม่มีใครรู้ นี้คือเรื่องราวเเฟรตาซีฉบับคนธรรมดาที่เเปลกประหลาด