มัญนิตา

เขาน่ะสปอร์ตใจดี ขนาดซวยเพราะเธอ เขายังให้เธอมาอยู่ด้วยกันเลย “ลูบแค่นี้ก็กลัวจนตัวสั่นเป็นลูกแมว แล้วเธอจะหนีตามฉันมาทำไมล่ะหนูน้อย” ทำไมพฤทธิ์ถึงเปลี่ยนเป็นผู้ชายอันตรายแบบนี้ล่ะ!!

ในวันวานภวัตยังเป็นอาหนุ่มสุดหล่อของเพื่อนรักอยู่เลย ไหงวันนี้เขาถึงกลายมาเป็นสามีของเธอได้ล่ะเนี๊ย!

นรีกานต์ทำตาดุ “รับปากมาสิคะ ว่าจะไม่ปีนเข้าห้องคนอื่นอีก” “โอเค พี่รับปาก” ทศวรรษรับปากว่า ‘จะไม่ปีนเข้าห้องคนอื่น’ แน่นอน แต่สำหรับห้องนอนของนรีกานต์นั่นมันก็ไม่แน่!

เขาไม่ชอบวุ่นวายกับผู้หญิง พอได้เจอเธอที่โดนไล่ล่า โซซัดโซเซมาอยู่ในไร่ หัวใจอันเฉยชากลับเริ่มหวั่นไหว...

เพราะความผิดติดตัวและความต้องการไม้กันหมาชั้นดี พลอยรักจึงรับเล่นเป็นแฟนปลอมๆ ให้ปณิธาน เล่นไปเล่นมาไม่รู้ทำไมหัวใจถึงควบคุมไม่ค่อยอยู่...

ไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้ เธอก็พร่ำแต่จะรักเขาอยู่ร่ำไป...

เพราะอยากช่วยแมว พุดแก้วเลยต้องพัวพันกับสัตวแพทย์หนุ่มมาดเถื่อน ผู้มีนิสัยเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย แถมยังหลงตัวเองไม่มีใครเกิน หัวจะปวดกับเขาจริงๆ เลย!

ตอนแรกเขาไม่คิดจะรักเธอเลย แต่สุดท้ายเขากลับเผลอรักเธอปักหัวใจ

ณคุณ ตี๋หล่อเมียทิ้งไม่ยอมรับเป็นพ่อของลูก

“ถ้าคุณไม่โอเคกับการเป็นแฟน ฉันเต็มใจจะแอบมองคุณอยู่ห่างๆ ต่อไปนะคะ” เพราะประโยคนี้เลยที่ทำให้นายแพทย์เทวินทร์ต้องพัวพันกับผู้หญิงที่รั่วได้น่ารักที่สุดในโลก!

เธอจะทำเช่นไร เมื่อวันหนึ่งคนใจร้ายที่เคยหักอกกันวางแผนกลับมาชิงหัวใจของเธอคืน...

“มีแค่คนจ้องจะเอาพี่ทำผัวนะ ที่เจอดี” แสนรักษ์ยิ้มร้ายเอ่ย “เธออยากได้พี่เป็นผัวเหรอ ถึงคิดว่าตัวเองถูกดวงกินเมียของพี่เล่นงานเข้าแล้วน่ะ”

เธอจะค่อยๆ ออมรักใส่หัวใจเขาวันละน้อยละนิด เอาให้มันหล่นทับเขาจนกระดิกตัวหนีไปไหนไม่ได้เลย...

บุษยาไม่คิดเลยว่าการกลับมาอยู่ที่บ้านเกิดมารดา จะพ่วงด้วยการพัวพันกับผู้ชายเจ้าเล่ห์ บอกจะเว้นเธอเป็นน้องเป็นนุ่ง แต่ใจจริงกลับจ้องจะงาบเธอตั้งแต่แรกเห็น!

นี่มันเคราะห์ซ้ำกรรมซัดหรือไร คืนนั้นเธอหนีรอดแผนชั่วของป้ามาได้ แต่ก็ไปลงเอยบนเตียงกับเขา วันนี้หลบหนีแผนชั่วมาได้อีกครั้ง ก็ยังมาเจอเขาอีกเหรอ!!!

เขาตามหาเธอมาเกือบห้าปี เคยคิดว่าเธอคงมีคนอยู่เคียงข้าง ไม่เคยคิดสักนิด ว่าคนคนนั้นจะเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขากับเธอเอง!

เจ้าจันทร์เข้าใจมาตลอดว่าปัถย์ทำดีด้วยเพราะลูกหมู เอ๊ย! ลูกสาวเพื่อนอยู่กับเธอ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ เลย...

ชายหนุ่มไล้นิ้วโป้งกับริมฝีปากแดงก่ำจากจุมพิตของเขาอย่างหลงใหล กระซิบเสียงพร่า “เราเข้ากันได้ดีขนาดนี้ อย่าปฏิเสธอีกเลยนะ เมียจ๋า”

พราวตะวันเปรียบเหมือนบูมเมอแรง ลอยหายไปไม่นาน เธอก็กลับเข้ามาในชีวิตของชัชชนอีกแล้ว ขนาดเขาไปอยู่บนเกาะส่วนตัวอันไกลโพ้น แม่คุณยังอุตส่าห์ลงเรือผิด ลอยไปเกยตื้นอยู่บนเกาะของเขาได้อีก!