Mhagruk

เธอแค่รักคนหนึ่งคนมากพอที่จะยอมสูญเสียทุกสิ่ง แต่ราคาสุดท้ายที่ต้องจ่ายนั้น ไม่ใช่เลือด ไม่ใช่ร่างกาย หากแต่เป็นความทรงจำของทุกคนที่เคยรัก ทุกชื่อที่เคยจำ และทุกสิ่งที่เคยเป็น

เมื่อใจเป็นคนแต่กายเป็นสัตว์ เธอจะเลือกอะไร ระหว่างความรักและความถูกต้อง

ความรักกับความเกลียดชัง มันก็เหมืนแรงโน้มถ่วง เพียงแค่ผลักเบาๆ เส้นบางๆระหว่างพ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยงก็ขาดออก แล้วเธอจะทำเช่นไร ในเมื่อปากกับใจไม่ตรงกัน

ยอมตายมิยอมพราก ยอมจากเพื่อหวนคืน พลีกายหมายคู่คืน สำเนียงหาน้ำตานาง "ปีนี้นางก็โตเต็มวัยแล้ว เหตุใดนางถึงไม่ยอมตกเมือกเสียที"

เมื่อผมเกิดใหม่กลายเป็นแมวในยุคก่อนประวัติศาสตร์ขอม โอเคเข้าใจได้ แต่ให้ตายเถอะยุคนั้นเขาไม่รู้จักแมวเปอร์เซียร์กันนะ