คณานางค์

“คืนนี้อยู่กับฉัน แล้วฉันจะยกโทษให้เธอ”

เพราะพลาดท้องในวัยเรียน และถูกพ่อของลูกตราหน้าว่าท้องกับคนอื่น ‘ไอญารินทร์’ ตัดใจหันหลังให้แฟนหนุ่มรุ่นพี่ คลอดและเลี้ยงดูลูกสาวจน ‘หนูไอติม’ อายุครบห้าขวบ

‘เงินทอง งานแต่ง แหวนหมั้นรวมถึงทะเบียนสมรส ฉันคิดว่ามันก็มากพอแล้วแหละ เธออยู่ในที่ของเธอเงียบๆ ก็แล้วกันเพราะฉันให้ได้แค่นี้ พอใจก็รับไม่พอใจก็หย่า!’

‘ปราณี’ โชคร้ายถูกตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงขายตัว แล้วโชคชะตาเล่นตลกให้มาเจอ อิทธิพล เจ้าของสวนยางพาราผู้มีนิสัยดุร้าย เขามองผู้หญิงทุกคนเป็นแค่ที่ระบายความใคร ไม่เคยรักใครจริง

อ้างว่าออกจากบ้านกลางดึกเพราะนังนั่นไม่สบาย แล้วนังนี่ไม่สำคัญเหรอ ป่วยแทบตายสามีบ้าๆ กลับไม่สนใจดูแล ได้! พอที งั้นจบกันแค่นี้ รักมันมากนัก กลับไปง้อขอคืนดีกับมันเลยไป๊!

วันไนท์สแตนคืนเดียว ผ่านไปเก้าเดือนได้ลูกสาวหนึ่งคนมาอุ้มแบบงงๆ 'ภารนัย' แทบจะยกเท้าขึ้นมาก่ายหน้าผาก แม่ของลูกยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่เลย เห็นแก่ที่หล่อนเพิ่งเสียแม่ และมีแววจะต้องลาออกหลังตั้งท้อ

พลาดพลั้งเพียงคืนเดียวรับผิดชอบไปตลอดชีวิต แต่เพราะคนหนึ่งคือ 'ความรัก' ส่วนอีกคนเป็นเพียง 'ความรับผิดชอบ' เขาจึงลำบากใจ

พิมพ์ณดาเกิดมามีรูปร่างหน้าตาธรรมดา ผู้หญิงสวยหลายคนเข้ามาสร้างมิตรไม่เว้นวันเพื่อจะใช้หล่อนเป็นสะพานทอดไปหา 'ภวัต' โดยคนพวกนั้นไม่เคยเอะใจเลยสักครั้งว่าหล่อนกับเขาเป็นอะไรกัน

ธรรมชาติของมนุษย์มักจะโหยหาบางสิ่งบางอย่างในช่วงที่เอากลับคืนมาไม่ได้ ไม่อยากยอมรับว่าเขากำลังเป็นอย่างนั้น

“ยังเจ็บอยู่จะทำเก่งลงจากเตียงไปไหนฮะ!!” “ไปไหนก็ได้ที่ไม่มีคุณ!” “ปากดี!” ธาวินตะคอกใส่หน้ากษมา กดหัวไหล่หล่อนแรงขึ้นให้นอนราบลงบนเตียง “นอนลงไป แล้วอย่าขัดคำสั่งฉันถ้าไม่อยากเจอดีเหมือนวันนั้น”

‘สีหราช’ หนุ่มหล่อวัยสามสิบหกอดีตเคยช้ำรักจึงไม่เปิดใจรับผู้หญิงคนไหนมาดูแลหัวใจ เขาเป็นทายาทคนเดียวของตระกูล อายุมากขึ้นทุกวัน ดังนั้นมารดาจึงบังคับให้เขาทำความรู้จัก ‘ม่านไหม’ ผู้หญิงขายตัวขายศักดิ์

ความสัมพันธ์แบบยื่นหมูยื่นแมว เค็มตัดเค็ม เข้มตัดเข้ม เธอได้เงิน ส่วนเขาได้ นอน กับเธอ

'มีอะไรกันเดือนละครั้งจนกว่าจะท้อง' 'หลังจากนั้นก็แยกกันอยู่ คงไว้แค่ความเป็นพ่อกับแม่'

แม้จะถูกเขาตราหน้าว่าเป็นกาฝากไร้ค่า แต่ปาลิตาก็อดทน จำนนต่อทุกสถานะที่เขามอบให้ แม้กระทั่งสถานะ... เมียเก็บ พิธีแต่งงานที่ควรเป็นของหล่อน แต่ความจริงแล้ว... ไม่ใช่ (อ่านต่อ...)

(มีเด็ก) ‘ฉันกล้าสาบาน ฉันไม่รู้ว่าคืนนั้นเธอถูกหลอก แต่ในเมื่อฉันก็ถูกหลอกเหมือนกัน เราเจ๊ากันไม่ได้เหรอ ให้รับผิดชอบ ไม่รับหรอกนะ ฉันมีคู่หมั้นแล้ว’ ‘อย่ามาพูดจาหมาๆ ปัดความรับผิดชอบ คนทั้งคนนะ...

“มึงบ้าไปแล้วเหรอไอ้ศาสน์!” “เออ! กูบ้า กูรักเขา ทั้งรัก ทั้งรอมาถึงวันนี้! แล้วดูมันทำกับกูสิ รวมถึงมึงด้วย เมียเก่ากับเพื่อนเก่าแม่งแอบมาเอากันเอง มึงไม่ให้กูเกลียดพวกมึงสองคนได้ยังไง”

“ฉันแนะนำจริงจังว่าถ้ารักต้องรุก ผู้ชายร้อยทั้งร้อยทนไม่ได้หรอกตบะจะแตกซะก่อน ยิ่งกับพี่นิค เธอไม่อยากรู้เหรอว่าผู้ชายขรึมๆ เวลาเร่าร้อนจะเป็นยังไง”

‘อาทิตยา’ กระเตงเด็กชายตาใสจากเมืองกรุงกลับสู่เมืองเหนือ ชาวบ้านต่างนินทาหาว่าหล่อนใจแตก ตั้งท้อง และถูกผู้ชายเฉดหัวทิ้ง

‘ภีมพล’ นักธุรกิจหนุ่มรูปหล่อแอบเลี้ยงต้อยสาวน้อยนักศึกษามานาน แอบรักหล่อนแต่ชอบวางมาดขรึม ปากหนัก ปากแข็ง ทำให้ ‘อารยา’ เข้าใจผิดคิดไปเองว่าเขาไม่จริงจังแค่หลอกล่อเพื่อให้ได้อย่างใจหวัง

ความไม่เดียงสาหรือความคิดน้อยไม่ทราบ ผลักดันเด็กสาวให้เข้าไปกอดเขาที่แผ่นหลัง อ้อนวอนคนหมดใจให้อยู่ต่อ ยอมหมดทุกอย่าง โดยไม่รู้ว่าจะกลายเป็นตราบาปติดค้างในใจมานานหลายปี