คณานางค์

“แต่เพียงรักพี่ปัณณ์” ..... “รักเหรอเพียง!” ..... “เธอแค่สำนึกในความผิดของตัวเอง และอยากได้รับการยอมรับจากพี่ มันก็แค่นั้น มันไม่ใช่ความรักเลย ความรักมันไม่กระจอกขนาดนี้หรอกเพียง!”

"เจ็บ..." "เจ็บก็ต้องทน ถ้าเธอร้องสักแอะ ฉันจะชวนพวกมันมาเล่นสนุกกับตัวเธอ!"

หลานยายปอบ ปะทะ ชายผู้กลัวผีขึ้นสมอง กับภารกิจตามล่าหา ‘ปลาดุก’

“คืนนี้อยู่กับฉัน แล้วฉันจะยกโทษให้เธอ”

เพราะพลาดท้องในวัยเรียน และถูกพ่อของลูกตราหน้าว่าท้องกับคนอื่น ‘ไอญารินทร์’ ตัดใจหันหลังให้แฟนหนุ่มรุ่นพี่ คลอดและเลี้ยงดูลูกสาวจน ‘หนูไอติม’ อายุครบห้าขวบ

ความสัมพันธ์แบบยื่นหมูยื่นแมว เค็มตัดเค็ม เข้มตัดเข้ม เธอได้เงิน ส่วนเขาได้ นอน กับเธอ

'มีอะไรกันเดือนละครั้งจนกว่าจะท้อง' 'หลังจากนั้นก็แยกกันอยู่ คงไว้แค่ความเป็นพ่อกับแม่'

หวั่นไหวกับเมียน้องชาย... จะมีใครเสียสติได้เท่าเขา

ทั้งคู่ ‘มีความลับ’ ซ่อนไว้ แต่เพราะเขากำลังจะ ‘แต่งงาน’ กับลูกสาวเจ้าของบ้าน เธอที่เป็นแค่กาฝากจึงทำได้แค่ ‘เจียมตัว’

“มึงบ้าไปแล้วเหรอไอ้ศาสน์!” “เออ! กูบ้า กูรักเขา ทั้งรัก ทั้งรอมาถึงวันนี้! แล้วดูมันทำกับกูสิ รวมถึงมึงด้วย เมียเก่ากับเพื่อนเก่าแม่งแอบมาเอากันเอง มึงไม่ให้กูเกลียดพวกมึงสองคนได้ยังไง”

'เจตนิพัทธ์' นักนัดยิ้มในตำนาน ปัดทินเดอร์หลอกฟันสาวจนนิ้วถลอก นั่นก็พี่นี่ก็น้องเต็มไปหมด พ่อแม่เพลียนิสัยบังคับให้ดูตัวผู้หญิงเพื่อแต่งงาน เขาลงทุนจ้าง 'ประกายฟ้า' มาเป็นแฟนหลอกๆ เพื่อตบตาพ่อแม่

‘เงินทอง งานแต่ง แหวนหมั้นรวมถึงทะเบียนสมรส ฉันคิดว่ามันก็มากพอแล้วแหละ เธออยู่ในที่ของเธอเงียบๆ ก็แล้วกันเพราะฉันให้ได้แค่นี้ พอใจก็รับไม่พอใจก็หย่า!’

‘ปราณี’ โชคร้ายถูกตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงขายตัว แล้วโชคชะตาเล่นตลกให้มาเจอ อิทธิพล เจ้าของสวนยางพาราผู้มีนิสัยดุร้าย เขามองผู้หญิงทุกคนเป็นแค่ที่ระบายความใคร ไม่เคยรักใครจริง

อ้างว่าออกจากบ้านกลางดึกเพราะนังนั่นไม่สบาย แล้วนังนี่ไม่สำคัญเหรอ ป่วยแทบตายสามีบ้าๆ กลับไม่สนใจดูแล ได้! พอที งั้นจบกันแค่นี้ รักมันมากนัก กลับไปง้อขอคืนดีกับมันเลยไป๊!

วันไนท์สแตนคืนเดียว ผ่านไปเก้าเดือนได้ลูกสาวหนึ่งคนมาอุ้มแบบงงๆ 'ภารนัย' แทบจะยกเท้าขึ้นมาก่ายหน้าผาก แม่ของลูกยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่เลย เห็นแก่ที่หล่อนเพิ่งเสียแม่ และมีแววจะต้องลาออกหลังตั้งท้อ

ธรรมชาติของมนุษย์มักจะโหยหาบางสิ่งบางอย่างในช่วงที่เอากลับคืนมาไม่ได้ ไม่อยากยอมรับว่าเขากำลังเป็นอย่างนั้น

“ยังเจ็บอยู่จะทำเก่งลงจากเตียงไปไหนฮะ!!” “ไปไหนก็ได้ที่ไม่มีคุณ!” “ปากดี!” ธาวินตะคอกใส่หน้ากษมา กดหัวไหล่หล่อนแรงขึ้นให้นอนราบลงบนเตียง “นอนลงไป แล้วอย่าขัดคำสั่งฉันถ้าไม่อยากเจอดีเหมือนวันนั้น”

ความไม่เดียงสาหรือความคิดน้อยไม่ทราบ ผลักดันเด็กสาวให้เข้าไปกอดเขาที่แผ่นหลัง อ้อนวอนคนหมดใจให้อยู่ต่อ ยอมหมดทุกอย่าง โดยไม่รู้ว่าจะกลายเป็นตราบาปติดค้างในใจมานานหลายปี

พลาดพลั้งเพียงคืนเดียวรับผิดชอบไปตลอดชีวิต แต่เพราะคนหนึ่งคือ 'ความรัก' ส่วนอีกคนเป็นเพียง 'ความรับผิดชอบ' เขาจึงลำบากใจ

พิมพ์ณดาเกิดมามีรูปร่างหน้าตาธรรมดา ผู้หญิงสวยหลายคนเข้ามาสร้างมิตรไม่เว้นวันเพื่อจะใช้หล่อนเป็นสะพานทอดไปหา 'ภวัต' โดยคนพวกนั้นไม่เคยเอะใจเลยสักครั้งว่าหล่อนกับเขาเป็นอะไรกัน