อิ่มอุ่น คนเขียนนิยายรัก

"ผมอยากถามอะไรคุณสักคำ ช่วยตอบตามจริงได้ไหม" ณดลมองหน้าหญิงสาวเต็มตา "คุณคิดจะพูดความจริงเกี่ยวกับตัวเอง ให้ผมรู้เมื่อไร" คำถามของณดลทำให้หญิงสาวจุกจนพูดไม่ออก มิรันตีสะอื้นเบาๆ

คืนนั้นอาจโหดร้าย แต่วันนี้แสนหวานหัวใจ

เด็กสาวจากแดนไกล กับการเรียนรู้ความเป็นไทย ผ่านคุณครูจำเป็นอย่างเขา

ความจริงที่ปรากฏ เงื่อนงำที่จากไป ความรักที่ยิ่งใหญ่สุดชีวิต

เรื่องราวของกิ่งฟ้ากับปกรณ์ที่ชีวิตต่างกันสิ้นเชิง แต่ใครจะรู้ว่าความต่างนี้มีความรัก ความผูกพันที่น่าจดจำชั่วชีวิต

เขาคือเจ้าของทุกสิ่ง แม้แต่ลมหายใจของเธอ

"ความรักไม่เลือกชนชั้นหรือฐานะ ถ้าเกิดกับใครแล้วต่อให้เป็นเจ้าของจักรวาลในโลกนี้ ยังต้องยอมก้มหัวให้กับความรัก ถ้าดวงใจตกอยู่ในห้วงแห่งรักของคนที่ไร้ศักดินา"

ชีวิตที่ตกกระไดพลอยโจนเพียงชั่วค่ำคืน กลับทำให้ทุกๆวันอิ่มเอมและอบอุ่นซึ่งกันและกัน

ความดิบเถื่อนของเขา ยิ่งนานวัน ก็ยิ่งรักสุดหัวใจ

ที่สุดของหัวใจผู้ชายใจร้ายอย่างเขา คือรักเธอคนเดียวชั่วชีวิต

"สำหรับฉันถ้าจะมีใครสักคนเข้ามาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต คนๆ นั้นต้องมีหัวใจ และจิตวิญญาณเพื่อฉันคนเดียวเท่านั้น และฉันก็จะมอบหัวใจดวงนี้พร้อมทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ให้คืนกลับไปเช่นกัน"

“ยืมเงินไปเกือบสิบปี พอทวงถามดอกเบี้ยก็บอกว่าจะผ่อนคืนใช้ให้ นี่เธอเห็นฉันเป็นมูลนิธิหรือไง ถึงได้คิดว่าจะต้องสงเคราะห์กันตลอดเวลา” “คุณ” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวกับคำดูถูกของเขา

รักเราเริ่มที่เกาะหวน สาวชาวเกาะธรรมดาคนไหน ไฉนเลยทำให้ปลาไหลอย่างอีธาน นายธนาคารนักรักตายน้ำตื้นได้ แบบนี้มันต้องพิสูจน์เสียหน่อยแล้วว่า สาวงามแห่งเกาะหวนมีดีแค่ไหน "ทูนหัวจ๋า" "ที่รักขา" หวานกันขน

เพราะความเข้าใจผิด ทำให้เกิดลวดลายรักในหัวใจ

เธอไล่ เขาล่า แต่โชคชะตาร่ายมนต์ให้เรารักกัน

เขาไม่ดุหรือโหดเหี้ยมเฉกเช่นมาเฟียคนอื่น คำสั่งต้องเป็นคำสั่งและไม่มีคำว่าผิดพลาด แต่กับเธอคำสั่งไหนก็ไม่สำคัญเท่าคำสั่งหัวใจ สั่งให้รักทำไมไม่รักแล้วมีหรือที่คนอย่างเขาจะยอมแพ้ง่ายๆ

ชีวิตคู่เริ่มต้นแสนจืดชืด แต่ใครจะรู้เล่าว่า 'รักหน้าตาธรรมดา' คือของขวัญวิเศษในชีวิต

จากไม่คิดว่าจะรัก กลายเป็นผูกพันชั่วนิรันดร์